[200] Keltische Boom van [het Zilveren] Leven Grote Klok

Het Collectie het introduceren van van "Heilige Symbolen" door C.7 Design Studio. Hier zult u klantgerichte producten vinden, die Keltische Boom van het Leven kenmerken - een oud symbool die het idee illustreren dat al leven ter wereld verwant is. De boom van kennis, verbindende hemel en de onderwereld, en de boom die van het leven, alle vormen van verwezenlijking verbinden, is beide vormen van de wereldboom of kosmische boom. In Egypte werd de boom van de Acacia van Saosis beschouwd als de "boom van het leven", verwijzend naar het als "boom waarin het leven en de dood" ingesloten zijn. De verwijzingen naar de Boom van het Leven kunnen in oude Assyria, China, evenals in Germaanse heidendom en Norse mythologie, Judaïsme, Kabbalah, Christendom, Vedic teksten van India, bronnen van Urartu en Mesoamerica worden gevonden. In Norse mythologie is het ook genoemd geworden Yggdrasil, een immense boom die in Norse kosmologie van centraal belang is. Het werd gezegd om de wereldboom waarte zijn rond de negen werelden bestonden. Zijn naam wordt over het algemeen overwogen om paard het "van Ygg (Odin) te betekenen". Yggdrasil wordt getuigd van in Poëtische die Edda, in de 13de eeuw uit vroegere traditionele die bronnen wordt gecompileerd, en het Proza Edda, in de 13de eeuw door Snorri Sturluson wordt geschreven. In beide bronnen, is Yggdrasil een immense asboom die als zeer centraal heilig en beschouwd is. De goden gaan dagelijks naar Yggdrasil hun hoven houden. De takken van Yggdrasil breiden zich ver in de hemel uit, en de boom wordt gesteund door drie wortels die zich veel weg in andere plaatsen uitbreiden; aan de put Urðarbrunnr in de hemel, aan de lente Hvergelmir, en een andere aan de put Mímisbrunnr. De schepselen leven binnen Yggdrasil, met inbegrip van wyrm (draak) Níðhöggr, een naamloze adelaar, en de mannetjes Dáinn, Dvalinn, Duneyrr en Duraþrór. Het is ook een vertegenwoordiging van een zogenaamde hoofdboom. Een zeer oude boom die (vaak een linde, een as of een iep) op de boerderijpartij kon groeien een "hoofdboom" worden gesynchroniseerd, en werd verondersteld om het van pech te verdedigen. Het breken van een blad of een takje van de hoofdboom werd beschouwd als een ernstige inbreuk. De eerbied voor de boom was zo groot dat de gezinshuisvesting het een achternaam kon goedkeuren met betrekking tot het. Men geloofde vaak dat wights van de werf onder de wortels van de hoofdboom leefden, en aan hen, geofferde behandelt één om van ziekte of pech worden bevrijd. Zo laat verdergaand zoals de 19de eeuw, hoofdbomen werden vereerd op beschouwd als gebied van Duitsland en Scandinavië, beschermers en bringers van geluk, en het dienstenaanbod werd soms gemaakt aan hen. De positie van de boom in het centrum dacht om een bron van geluk en bescherming voor goden en man te zijn na.