Aangepersonaliseerde paardenvleermuis (Tasmania) A Kaart

Een verbazingwekkend en uniek briefkaart met zo'n schattige en vage vrouw die geniet van een middagsnack op Tasmania, beneden. Maak al je vrienden en familie gelukkig en glimlach door ze dit knappe dier te sturen. Of houd het zelf als een kluis / geheugen van je eigen reis naar beneden. Pas het met uw eigen tekst aan, of schrap de tekst als u enkel van de foto wilt genieten. De baarmoeder (Vombatus ursinus) is het grootste uitbarstende zoogdier. Het is zelfs zo'n volwaardige burrower dat de vroege kolonisten het een 'badger' noemden. Maar in feite is de koala haar naaste familielid. Met zijn korte staart en poten, zijn kenmerkende waddle en 'geknipte' uiterlijk is de baarmoeder een van de meest vertederende dieren van Australië. De gewone vrouw is ooit in heel Zuid-Oost-Australië gevonden, maar nu, deels als gevolg van de Europese nederzetting, is zij verder naar het zuiden beperkt. Het bezet Tasmania, Oost-Nieuw-Zuid-Wales en Oost-Victoria met verspreide populaties in Zuidoost-Zuid-Australië en zuidwest-Victoria. Op het vasteland zijn drie ondersoorten van gewone vrouwtjes te vinden: Vombatus ursinus hirsutus, Vombatus ursinus tasmaniensis, die in Tasmania en Vombatus ursinus ursinus ursinus voorkomt, die ooit in de Bass Strait-eilanden is aangetroffen, maar nu beperkt is tot het Flinders Island. Het is een vrij groot, stevig gebouwd dier met een kraakbeen, rond, verwant lichaam, kleine oren en ogen, en een grote neus. Het dikke, grove bont varieert van zandbruin tot grijs en zwart, en wordt soms met een flauw gebeten. Vaak wordt hun ware kleur verduisterd door de kleur van de vuil of klei waarin ze graven. Op het vasteland bedraagt de lengte gemiddeld 1 m en 27 kg, maar kan de lengte wel 1,2 m en het gewicht tot 35 kg bedragen. De Tasmaanse weddenschap is niet zo groot of omvangrijk, met een gemiddelde lengte van 85 cm en een gewicht van 20 kg, terwijl de Flinders Island-wombat nog kleiner is op slechts 75 cm lengte. Ze hebben korte poten, grote poten en lange, sterke klauwen die worden gebruikt bij het graven van boeien. De voorpoten worden gebruikt om te graven en na het duwen van het vuil naar één kant zal de baarmoeder naar buiten gaan, waarbij het losse vuil met zowel de voor- als de achterpoten wordt verplaatst. Het verschilt van alle andere slijpmiddelen door één paar incisors (voortanden) te hebben. Deze tanden worden nooit weggeworpen, omdat ze beide rooteloos zijn en nooit stoppen met groeien; dat is net zo goed als de vrouw gebruikt ze vaak om obstructies door te snijden , net als een bever ! Als moerasdieren hebben vrouw vrouwen een zak die in hun hoesje achteruit opengaat om te voorkomen dat vuil en puin binnenkomen terwijl ze begraven.