Adem van de Schaduw onder de Nevel Kussen

Sommige herinneringen vervagen, maar verdwijnen nooit echt. Een eenzame vrouwelijke silhouet staat binnen een nevel van diepe roze en paarse licht, waarvan de vorm zo zacht is dat de grenzen van het lichaam bijna verdwijnen. De omringende mist lijkt de figuur te schorsen tussen verleden en heden, aanwezigheid en afwezigheid. Dit werk onderzoekt de fragiele natuur van geheugen, en het stille gevoel van het waarnemen van iemand die niet langer binnen bereik is. Het vervaagde silhouet wordt minder een fysiek lichaam en meer een spoor dat achterblijft in de geest, waar warmte en eenzaamheid samen kunnen bestaan. Deel van Mystiek in Enigma (MIE), een visueel kunstproject dat de stemmen van dingen onderzoekt die niet gezien kunnen worden.