American Society of Mad Organic Chemists Sleutelhanger

Organische chemie is een discipline in de chemie waarbij de structuur, eigenschappen, samenstelling, reacties en bereiding (door synthese of op andere wijze) van chemische verbindingen die koolstof bevatten, wetenschappelijk worden bestudeerd. Deze verbindingen kunnen een aantal andere elementen bevatten, zoals waterstof, stikstof, zuurstof, halogenen, fosfor, silicium en zwavel.[1][2][3] De oorspronkelijke definitie van "organische" chemie kwam voort uit de misvatting dat organische verbindingen altijd verband hielden met levensprocessen. Biologische moleculen kunnen echter worden geproduceerd door processen waarbij geen leven is betrokken. Het leven zoals we het kennen hangt ook af van anorganische chemie. Veel enzymen zijn bijvoorbeeld afhankelijk van overgangsmetalen zoals ijzer en koper, en materialen zoals schelpen, tanden en botten maken deel uit van organisch, deels anorganisch materiaal. Naast elementaire koolstof worden alleen bepaalde soorten koolstofverbindingen (zoals oxiden, carbonaten en carbiden) conventioneel als anorganisch beschouwd. Biochemie heeft voornamelijk betrekking op de natuurlijke chemie van biomoleculen zoals eiwitten, nucleïnezuren en suikers. Vanwege hun unieke eigenschappen vertonen multi-koolstofverbindingen een zeer grote variëteit en is het scala aan toepassingen van organische verbindingen enorm. Zij vormen de basis van of zijn belangrijke bestanddelen van veel producten (verven, kunststoffen, levensmiddelen, explosieven, drugs, petrochemische producten, om er maar een paar te noemen) en (afgezien van een paar uitzonderingen) vormen zij de basis van alle aardrijkskundige levensprocessen. De verschillende vormen en chemische reactiviteit van organische moleculen bieden een verbazingwekkende verscheidenheid aan functies, zoals die van enzymkatalysatoren in biochemische reacties van levende systemen.