Colorado Est 1876 Horloge

Een wandelaar staat fier op een rotsachtige uitstulping, haar silhouet scherp afgetekend tegen een gloeiende hemel van amber, roos en zacht violet - het licht van het gouden uur werpt lange, warme schaduwen. Ze is stoer, draagt een verweerde rugzak en schoenen bestoven met spoorvuil, staat sterk en stil, neemt de uitgestrektheid voor haar in zich op. Naast haar staat een trouwe hond - een draadharig, alert jacht ras met haar oren gespitst, ogen die de horizon scannen, volledig in harmonie met haar mens. Voor hen strekt zich een majestueus berggebied uit, laag na laag van gekartelde toppen, besneeuwd en oud, vervagend in de nevelige verte. Onder hen glinstert een kronkelende rivier als een zilveren lint, licht vangend terwijl het zich door een weelderig groene vallei kronkelt - een levensader die door de wildernis snijdt. De hele scène is een balans van beweging en stilte: wind die gras en vacht ritselt, licht dat op water flikkert, maar de wandelaar en hond - bevroren in een moment van ontzag, eenzaamheid en verbondenheid met de wildernis.