Daar is een algoritme voor. t-shirt

In wiskunde en computerwetenschap, is een algoritme (van Algoritmi, de Latijnse vorm van Al-Khwārizmī) een geleidelijke procedure voor berekeningen. De algoritmen worden gebruikt voor berekening, gegevensverwerking, en geautomatiseerd redeneren. Meer bepaald, is een algoritme een efficiënte methode die als eindige lijst[1] van duidelijk gedefinieerde instructies voor het berekenen van een functie wordt uitgedrukt. Beginnend van een de staat en input van het initiaal (misschien leeg), beschrijven de instructies een berekening die, wanneer uitgevoerd, door een eindig aantal duidelijk gedefinieerde opeenvolgende staten zal verdergaan, uiteindelijk producerend "output"] en eindigend bij een definitieve beëindigende staat. De overgang van de ene staat naar de andere is niet noodzakelijk deterministisch; sommige algoritmen, gekend als gerandomiseerde algoritmen, nemen willekeurige input op. Een gedeeltelijke formalisering van het concept begon met pogingen om het "beslissingsprobleem" van David Hilbert in 1928 op te lossen. De daaropvolgende formalisaties werden gedefinieerd als pogingen om "effectieve rekenbaarheid" of "effectieve methode" te definiëren; Deze formalisaties omvatten de herdrukkende functies van de Gödel-Herbrand-Kleene van 1930, 1934 en 1935, de lambdacalculus van de Alonzo-kerk van 1936, de "Formulering 1" van de Emil Post van 1936 en de hardloopmachines van Alan Turing van 1936 -7 en 1939. Het geven van een formele definitie van algoritmen, die aan het intuïtieve begrip beantwoorden, blijft een uitdagend probleem.