De Lacemaker, Johannes Vermeer, 1669-1670 Kaart

Johannes Vermeer (oktober 1632 - december 1675), in het oorspronkelijke Nederlands Jan Vermeer van Delft, was een Nederlandse Baroque Period schilder die gespecialiseerd was in binnenlandse beelden van het middenklasseleven. Tijdens zijn leven was hij een matig succesvolle provinciale genre schilder, erkend in Delft en Den Haag. Desondanks produceerde hij relatief weinig schilderijen en was hij blijkbaar niet rijk, waardoor zijn vrouw en kinderen bij zijn dood in de schulden zaten. Vermeer werkte langzaam en met grote zorg, en gebruikte vaak zeer dure pigmenten. Hij is bijzonder bekend om zijn meesterlijke behandeling en gebruik van licht in zijn werk. ""Bijna al zijn schilderijen", schreef Hans Koningsberger, ""blijkbaar in twee kleine kamers in zijn huis in Delft worden geplaatst; ze shows dezelfde meubels en decoraties in verschillende regelingen en ze portretteren vaak dezelfde mensen , meestal vrouwen . " Zijn bescheiden beroemdheid gaf plaats aan obscuur na zijn dood. Hij werd nauwelijks genoemd in het grote bronboek van Arnold Houbraken op het Nederlandse schilderij van de 17e eeuw (Grand Theater van Nederlandse schilders en Artisten van Vrouwen) en werd dus gedurende bijna twee eeuwen achterwege gelaten bij latere enquêtes naar Nederlandse kunst. In de 19e eeuw werd Vermeer opnieuw ontdekt door Gustav Friedrich Waagen en Théophile Thoré-Bürger, die een essay publiceerde waarin hij 66 afbeeldingen aan hem toekende, hoewel hij vandaag de dag slechts 34 schilderijen aan hem toegeschreven krijgt. Sinds die tijd is de reputatie van Vermeer gegroeid, en nu wordt hij erkend als een van de grootste schilders van de Nederlandse Gouden Eeuw. Citaat:Wikipedia