De Malli Sombrero Galaxy (M104) T-shirt

De Hubble Ruimtetelescoop van NASA heeft zijn haarscherpe oog opgeleid op een van de meest statelijke en fotogene sterrenstelsels van het universum, het Sombrero-sterrenstelsel, Messier 104 (M104). Het sterrenstelsel is een briljante witte, bolle kern omringd door de dikke stofstroken die de spiraalstructuur van het sterrenstelsel omvatten. Zoals we op aarde zien, wordt het sterrenstelsel bijna aan de rand gekanteld. We uitzichten het van slechts zes graden ten noorden van zijn equatoriaal vliegtuig. Dit briljante melkwegstelsel werd de Sombrero genoemd vanwege zijn gelijkenis met de brede rand en het hooggetopt Mexicaans pet. Met een relatief heldere grootte van +8 is M104 net voorbij de grens van het blote oog en gemakkelijk te zien via kleine telescopen. De Sombrero ligt aan de zuidrand van het rijke Virgo cluster van sterrenstelsels en is een van de meest massieve objecten in die groep, gelijk aan 800 miljard zonnen. Het sterrenstelsel is 50.000 lichtjaren breed en ligt 28 miljoen lichtjaren van de aarde. Met Hubble wordt het rijke systeem van wereldwijde clusters van M104 gemakkelijk opgelost, naar schatting bijna 2.000 in aantal — 10 keer zoveel als onze melkweg. De leeftijden van de clusters zijn vergelijkbaar met de clusters in de Melkweg, variërend van 10 tot 13 miljard jaar oud. Ingebouwd in de heldere kern van M104 is een kleinere schijf, die gekanteld is ten opzichte van de grote schijf. Röntgenstraling suggereert dat er materiaal in de compacte kern valt, waar een zwart gat van 1 miljard zonnepanelen aanwezig is. In de 19e eeuw speculeerden sommige astronomen dat M104 gewoon een randschijf van lichtgas was rondom een jonge ster, wat een prototype is van de genese van ons zonnestelsel. Maar in 1912 ontdekte astronoom V. M. Slipher dat het pet-achtige object ons leek te overspoelen op 700 mijl per seconde. Deze enorme snelheid bood enkele van de vroegste aanwijzingen dat de Sombrero echt een ander sterrenstelsel was, en dat het universum zich in alle richtingen uitbreidde. Het Hubble Heritage Team nam deze observaties in mei-juni 2003 met de geavanceerde camera voor enquêtes van de ruimtetelescoop. De afbeeldingen werden genomen in drie filters (rood, groen, en blauw) om een natuurlijk-kleurenbeeld op te brengen. Het team nam zes afbeeldingen van het sterrenstelsel en sloot ze dan samen om het uiteindelijke samengestelde afbeelding te creëer. Een van de grootste Hubble mozaïeken ooit, dit magnifieke melkwegstelsel heeft een schijnbare diameter die bijna een vijfde is van de diameter van de volle maan.