De slag om de Wond Knee T-Shirt

Als kind ontmoette ik een Sioux-chef met de naam Chief Iron Hail Dewey Beard, die zijn brood verdiende, zodat zijn foto voor een klein bedrag kon worden genomen. Omdat mijn grootvader een enorm Amerikaans geschiedenisboekje was, hadden we het voorrecht in zijn teepee te worden uitgenodigd, waar we meer dan een uur lang zaten te luisteren naar zijn verhalen over Wond Knee en de Slag bij de Grote Hoorn. De chef was in de jaren negentig, volgens een nieuwsartikel dat later dat jaar verscheen in de Omaha World Herald. Hij had zijn eerste vrouw en dochter verloren in het bloedbad van Wond Knee. Op 29 december 1890 omsingelden 365 troepen van het Amerikaanse Cavalry Regiment een kamp van Miniconjou (Lakota) en Hunkpapa Sioux in de buurt van Wonde Knee Creek in Zuid-Dakota. Volgens de opperbevelhebber waren veel mannen van de stam op een jachtreis om voedsel te vinden. De mannen die niet geschikt waren om mee te jagen, bleven in het kamp met de vrouwen en kinderen. Hij vergeleek dat de soldaten plotseling het vuur openden en zonder onderscheid de mannen, vrouwen en kinderen, van wie de meesten ongewapend waren, neervielen. Men vermoedt dat er als gevolg daarvan bijna 150 mensen zijn omgekomen. Deze actie was een van de belangrijkste oorzaken van de latere slag op de kleine Big Horn. De chef gaf aan dat de Sioux beloofde dat Custer van de kaart zou worden geveegd en dat er nooit meer sporen van hem op deze aarde zouden zijn gevonden. Aan het einde van de strijd wordt gezegd dat zijn paard het enige was dat overbleef toen de strijd voorbij was.