DE VRIJHEIDSSTATUUR WAARDOOR DE WERELD KAN WORDEN KAART

Het gedicht oorspronkelijk getiteld "The New Colossus", een sonnet dat de Amerikaanse dichter Emma Lazarus (1849-1887) schreef in 1883. Niet zoals de brutale reus van de Griekse roem, met het veroveren van ledematen die van land naar land gaan; hier bij onze zonsondergangpoorten die met het zee gewassen zijn, zal staan Een machtige vrouw met een fakkel, wiens vlam de gevangen bliksem is, en haar naam Moeder van BALLINGEN. Van haar baken-hand gloeit wereldwijd welkom; haar milde ogen commando De lucht-overbrugde haven die twee steden lijst. "Bewaar, oude landen, uw verhalende pracht!" roept zij met stille lippen. "Geef mij uw vermoeide, uw arme, uw ineengedoken massa’s die verlangen om vrij te ademen, het ellendige afval van uw krioelende kust. Zend deze, de daklozen, stormen naar mij toe, ik hef mijn lamp op naast de gouden deur!" Het gedicht is een Petrarchaans sonnet. De titel van het gedicht en de eerste twee regels verwijzen naar de Colossus van Rhodos, die een van de zeven wonderen van de oude wereld was, soms beschreven als staande aan de haven. De "zee-washed, sunset gates" zijn de mondingen van de Hudson en East Rivers, ten westen van Brooklyn. De "gevangen bliksem" verwijst naar het elektrische licht in de fakkel, dan een nieuwigheid. De naam verwijst naar de New Yorkse haven tussen New York City en Brooklyn, die in 1898, 15 jaar nadat het lijst werd geschreven, in één eenheid werd samengevoegd. De "huddled massa" zijn de vele immigranten die naar de Verenigde Staten komen (velen van hen via Ellis Island in de haven van New York).