Een reis aan de Paarse Nachtmerrie van de Slaap Kaart

La Lune van le Voyage dans/een Reis aan de Maan (Frankrijk, 1902), het eerste de science fictionverhaal van het scherm, was een miniem die meesterwerk 14 door fantasierijke Franse directeur en hoofdtovenaar Georges Melies (1861-1938) wordt creëer in zijn versie van het verhaal van Jules Verne. Het perceel van de stille film, een luchthartige satire die de conservatieve wetenschappelijke gemeenschap van zijn tijd kritiseren, werd geïnspireerd1 door Jules Verne van de Aarde aan Man het van de Maan (1865) en van H. First van G. Wells' in de Maan (1901). Deze film, de 400ste en opmerkelijkste film van Melies, werd gemaakt op een astronomische begroting voor de tijd van 10.000 gewaagd, maar lonende Franken - aangezien het enord succesvol was. Zijn populariteit leidde ook tot, illegaal vrijgegeven onder de namen van anderen, en geplagi?ërd worden gekopi?ërd het die (met inbegrip van één gestolen door de filmtechnici van Edison en verdeeld in heel de V.S.). [Bijvoorbeeld, was een onwettig duplicaat van de film beschikbaar in de V.S. bij Siegmund Lubin in het kader van de titel een Reis aan Mars.] Melies schreef het capricieuze manuscript, handelde in de film in de loodrol, ontwierp de gefotografeerde reeksen en de geleide kostuums, en produceerde de film! Hij huurde acrobaten van Folies Bergere in om de maaninwoners te spelen genoemd Selenites, en de nauwelijks geklede medewerkers (of pagina's) die het kanon waren dansers van het ballet Châtelet lanceerden. Het afbeelding van de maancapsule die in het oog van de maan landen is een gedenkwaardig gezicht en wijd-erkend in cinematic geschiedenis. Als filmpionier en producent van meer dan 500 korte films, maakte Melies en vond omhoog het filmmiddel uit aangezien hij leidde. Hij ontwikkelde de kunst van speciale gevolgen in vroegere films, met inbegrip van dubbele blootstelling, actoren die met zich over de gespleten schermen presteren, en het gebruik van lost op en verdwijnt langzaam. Hij bereidde ook de kunst van film het uitgeven de weg. De reeksen of de landschapsachtergronden in de film zijn eenvoudige, geschilderde vlakten. Het heeft alle elementen die het science fictiongenre kenmerken: de avontuurlijke wetenschappers, een futuristische ruimtereis, speciale gevolgen zoals superpositie, en vreemde vreemdelingen in plaatsen ver-weg.