Het Mermaid Pre-Raphaelite Sierkussen

Dit prachtige schilderij was John William Waterhouse's diploma werk voor de Royal Academy. Een zeemeermin (masculine Merman) was een gekweekt marien schepsel met de kop en het bovenlichaam van een mens en de staart van een vis. Soortgelijke goddelijke of semidivische wezens verschijnen in oude mythologieën (bv. de godin Ea van het zee van Chaldea of Oannes). In de Europese folklore waren mermaïden (soms sirenes genoemd) en mannen natuurlijke wezens die, net als de feeën, magische en profetische krachten hadden. Ze hielden van muziek en zong vaak. Hoewel ze heel lang leefden, waren ze sterfelijk en hadden ze geen zielen. Veel folktales registreren huwelijken tussen mermaïden (die de menselijke vorm zouden kunnen aannemen) en mannen. In de meeste gevallen steelt het man het pet of de gordel van de zeemeermin, haar kam of spiegel. Terwijl de voorwerpen verborgen zijn, leeft ze bij hem; als ze ze vindt, keert ze meteen terug naar het zee. In sommige varianten duurt het huwelijk zolang aan bepaalde overeengekomen voorwaarden is voldaan, en het eindigt wanneer de voorwaarden zijn geschonden. Hoewel soms vriendelijk, waren zeemeerminnen en mannen meestal gevaarlijk voor het man. Hun cadeautjes brachten een ongeluk met zich mee, en als ze beledigd werden, veroorzaakten de wezens overstromingen of andere rampen. Om er een te zien op een reis was een voorteken van schipbreuk. Soms luchten ze stervelingen dood door verdrinken, net als de Lorelei van de Rijn, of lieten ze jongeren onder water lokken, net zoals de zeemeermin wiens afbeelding op een bank in de kerk van Zennor, Cornwall, Eng is gekerfd. Bron: Encyclopædia Britannica