Het Zee bij Les Saintes Maries de la Mer | Van Gog Tissuepapier

Het Zee van Les Saintes-Maries-de-la-Mer toont drie boten die op een rustig zee drijven met speciale aandacht voor licht en kleur. Op de voorgrond van het schilderij is een visser zichtbaar die de boot begeleid. De hoge horizon van het schilderij legt de nadruk op het uitgestrekte zee, met verschillende tinten blauw en groen die tegen de bootjes opvallen. Vergeleken met het andere dramatische zeegezicht dat Van Gogh in Saintes-Maries schilderde, is deze rustig en schilderachtig, met niet-bedreigende golven in blauw en groen weergegeven. Horizontale lijnen dicht bij de horizon vertegenwoordigen rustige zeeen, terwijl wervelende lijnen en witte kappen op de voorgrond wijzen op turbulentie en knikken naar een van Van Goghs favoriete Japanse werken, The Great Wave off Kanagawa. De verschillende tinten van kleur die Van Gogh gebruikte om het zee weer te geven, vangen de wisselwerking van licht met water. Hij schreef dat het "mediterrane Zee een makreelkleur is: met andere woorden, veranderlijk - je weet niet altijd of het groen of paars is, je weet niet altijd of het blauw is, omdat het volgende moment de steeds veranderende glans een roze of een grijze tint heeft aangenomen." In tegenstelling tot de kleur van het water ondertekende Van Gogh zijn naam in grote rode letters. Het tafereel is geschilderd met dikke impen, met nadruk op de tumultueuze golven en ongelijk zee. Om dit effect te bereiken, kneep Van Gogh verf direct op het doek en creëerde textuur met behulp van zijn paletmes in plaats van een traditionele borstel. Dit is het meest zichtbaar in de kam van de golven die op de voorgrond van het schilderij crashen. In tegenstelling tot de in een atelier geschilderde Visten op het strand van Saintes-Maries-de-la-Mer is dit werk waarschijnlijk op het strand en in de lucht van het plein gemaakt, zoals blijkt uit zandkorrels die in de verf zijn gevonden. Enkele weken na de voltooiing van het schilderij noemde Van Gogh in een brief aan zijn broer Theo boten in de oceaan als een metafoor. Van Gogh schreef dat kunstenaars als hijzelf "op de hoge zeeen zeilden in onze kleine en armzalige bootjes, geïsoleerd op de grote golven van de tijd."