Hoe te om een telefoon van de Wijzerplaat te gebru T-shirt

Hoe te om een Telefoon van de Wijzerplaat te gebruiken - de Stijl van de Retro de draaizuigel is een apparaat opgezet op of in een telefoon of een schakelbord dat wordt ontworpen om elektroimpulsen te verzenden, die als puls het draaien worden bekend, die aan het gedraaide aantal beantwoorden. In de vroege vorm van de draaitaal werden op een bord van de vinger in plaats van gaten lassen gebruikt. Almon Brown Strowger diende op 21 december 1891 het eerste patent in voor een draaischijf, het Amerikaanse patent #486.909, dat later op 29 november 1892 aan hem werd verleend. De moderne versie van de draaitaal met gaten werd voor het eerst in 1904 geïntroduceerd, maar kwam pas in 1919 in gebruik in het bellensysteem. De draaitaal werd geleidelijk vervangen door Dual-tone multi-frequency drukknop draaien, geïntroduceerd bij de Fair van de Wereld van 1962, die een toetsenbord in plaats van een wijzerplaat gebruikt. Sommige telefoonsystemen in de V.S. erkennen niet meer roterend het draaien door gebrek, maar zullen slechts drukknooptelefoons steunen. Al in 1836 waren er verschillende suggesties en uitvindingen voor het versturen van telegraafsignalen. Nadat de eerste commerciële telefoonuitwisseling in 1878 werd geïnstalleerd, werd de behoefte aan een geautomatiseerde, gebruiker-gecontroleerde methode om een telefoongesprek te leiden duidelijk. De roterende wijzerplaat werd uitgevonden door Almon Brown Strowger in 1891. Er waren talrijke concurrerende uitvindingen, en 26 octrooien van wijzerplaten, drukknoppen, en gelijkaardige mechanismen om te signaleren welke telefoonabonnee door een bezoeker werd gewenst werden uitgegeven voorafgaand aan 1891. De meeste uitvindingen betroffen dure, ingewikkelde mechanismen en vereisten de gebruiker om complexe manipulaties uit te voeren. De eerste commerciële installatie van een telefoonlijn ging gepaard met de eerste commerciële installatie van een automatische telefoonomwisseling met 99 lijnen in La Porte, Indiana in 1892, die gebaseerd was op de design van 1891 voor het Strowger-patent. De oorspronkelijke design waren nogal omslachtig en de ontwikkeling ging door tijdens de jaren 1890 en begin jaren 1900, samen met de omschakelingstechnologie. In de jaren '50, steunden de plastic wijzerplaten metaaldegenen in de meeste nieuwe telefoondesign. Ondanks hun veroudering vinden roterende telefoons af en toe speciale toepassingen. Zo heeft de Coalition tegen drugs Fairlawn van de afdeling Anacostia in Washington D.C. het telefoonbedrijf ervan overtuigd dat het in de jaren '80 roterende telefoonnummers opnieuw moest installeren om het liefhebben van drugsgebruikers te ontmoedigen, aangezien de wijzerplaten niet konden worden gebruikt om de pagers van dealers te bellen. Om een aantal te draaien, zet de gebruiker een vinger in het overeenkomstige vingergat en roteert de wijzerplaat met de wijzers van de klok mee tot het het vingereinde bereikt. De gebruiker trekt dan uit de vinger, en een lente in de wijzerplaat keert het aan de rustpositie terug. Bijvoorbeeld, als de gebruiker "6"op een Noordamerikaanse telefoon draait, zullen de elektrocontacten die door het cam mechanisme binnen de telefoon worden getelegrafeerd zes keer openen en zullen sluiten aangezien de wijzerplaat aan huispositie terugkeert, waarbij zes impulsen naar de centrale kantoor worden verzonden.