Dame staande bij een virginaal, Johannes Vermeer Tegeltje

Johannes Vermeer (oktober 1632 - december 1675), in het oorspronkelijke Nederlands Jan Vermeer van Delft, was een Nederlandse schilder uit de barokperiode die zich specialiseerde in huiselijke taferelen uit het leven van de middenklasse. Tijdens zijn leven was hij een matig succesvol provinciaal genreschilder, die werd erkend in Delft en Den Haag. Desalniettemin produceerde hij relatief weinig schilderijen en was hij blijkbaar niet rijk, want hij liet zijn vrouw en kinderen bij zijn dood achter met schulden. Vermeer werkte langzaam en met grote zorg en gebruikte vaak zeer dure pigmenten. Hij is vooral geroemd om zijn meesterlijke behandeling en gebruik van licht in zijn werk. "Bijna al zijn schilderijen", schreef Hans Koningsberger, "lijken zich af te spelen in twee kleine kamers in zijn huis in Delft; ze tonen hetzelfde meubilair en dezelfde decoraties in verschillende samenstellingen en vaak zijn dezelfde mensen, meestal vrouwen, erop afgebeeld." Zijn bescheiden roem maakte na zijn dood plaats voor obscuriteit. Hij werd nauwelijks genoemd in Arnold Houbraken's belangrijkste bronnenboek over 17e-eeuwse Nederlandse schilderkunst (Grand Theatre of Dutch Painters and Women Artists) en werd daarom bijna twee eeuwen lang weggelaten uit latere overzichten van de Nederlandse kunst. In de 19e eeuw werd Vermeer herontdekt door Gustav Friedrich Waagen en Théophile Thoré-Bürger, die een