Liefdesbrief, Johannes Vermeer Kussen

Johannes Vermeer (oktober 1632 – december 1675), oorspronkelijk Nederlands Jan Vermeer van Delft, was een Nederlandse schilder uit de barokperiode die zich specialiseerde in huiselijke taferelen uit het leven van de middenklasse. Tijdens zijn leven was hij een matig succesvol provinciaal genreschilder, erkend in Delft en Den Haag. Desondanks produceerde hij relatief weinig schilderijen en was hij blijkbaar niet rijk, waardoor hij zijn vrouw en kinderen bij zijn dood in de schulden achterliet. Vermeer werkte langzaam en met grote zorg, en gebruikte vaak zeer dure pigmenten. Hij is vooral geroemd om zijn meesterlijke behandeling en gebruik van licht in zijn werk. "Bijna al zijn schilderijen", schreef Hans Koningsberger, "lijken zich af te spelen in twee kleine kamers in zijn huis in Delft; ze tonen hetzelfde meubilair en dezelfde decoraties in verschillende arrangementen en ze stellen vaak dezelfde mensen voor, meestal vrouwen." Zijn bescheiden faam maakte na zijn dood plaats voor obscuriteit. Hij werd nauwelijks genoemd in Arnold Houbrakens belangrijkste bronnenboek over 17e-eeuwse Nederlandse schilderkunst (Groote Schouburgh der Nederlantsche Konstschilders en Schilderessen) en werd dus bijna twee eeuwen lang weggelaten uit latere overzichten van de Nederlandse kunst. In de 19e eeuw werd Vermeer herontdekt door Gustav Friedrich Waagen en Théophile Thoré-Bürger, die een essay publiceerden waarin ze 66 schilderijen aan hem toeschreven, hoewel er tegenwoordig slechts 34 schilderijen universeel aan hem worden toegeschreven. Sindsdien is Vermeers reputatie gegroeid en wordt hij erkend als een van de grootste schilders van de Nederlandse Gouden Eeuw. Citaat:Wikipedia