Muziek - Piano - Square baby grand Sleutelhanger

Ik herinner me tante Betty's piano. Het was een klein boksachtig ding, fancy, en terwijl ze het haar baby grand noemde, zei ze dat het een plein-groots piano was. Ze zei dat het ontworpen was om in een kleinere ruimte te passen, terwijl ze fancy genoeg zocht om rechten te smeden. Ze speelde 's nachts. Ze speelde al een jaar, zei dat ze nooit een formele training had gehad. Het toonde aan dat het echt erg slecht was. Ik bedoel, als echt slecht, kon ze de muziek niet lezen, en ze was beschaamd toen ze speelde, het koesteren was ook van sleutel af. Ze zou ons dwingen om naar ons te luisteren, en als we probeerden te sluipen, gooide ze een citroen naar ons toe. En die citroen deed pijn, het was hout. Waarom zou iemand houten citroenen hebben? Ik heb geen idee, en ik kan het niet vervangen door echte citroenen, omdat ze ook pijn zouden doen. Ze zijn wijs.