Nederlands 4 deken

De vroegste glazuur met blik in Nederland werd in 1512 in Antwerpen gemaakt door Guido da Savino. De productie van beschilderd aardewerk kan zich in de jaren zestig van de vorige eeuw van het zuiden naar het noorden van Nederland hebben verspreid. Het werd gemaakt in Middelburg en Haarlem in de jaren zeventig en in Amsterdam in de jaren tachtig. Een groot deel van het fijnere werk werd in Delft geproduceerd, maar in plaatsen als Gouda, Rotterdam, Amsterdam en Dordrecht werd dagelijks gewoon tingeglazuurd aardewerk gemaakt. De voornaamste periode van tin-glazige potten in Nederland was 1640-1740. Van ongeveer 1640 Delft-potten begon het gebruik van persoonlijke monogrammen en kenmerkende fabrieksmerken. De Guild of St Luke, waartoe schilders in alle media moesten behoren, heeft in de dertig jaar tussen 1610 en 1640 en twintig in de negen jaren 1651 tot en met 1660 tien masterpotten erkend. In 1654 verwoestte een explosie van buskruit in Delft vele brouwerijen en toen de brouwerijindustrie in verval was, kwamen zij ter beschikking van de producenten van aardewerk die op zoek waren naar grotere gebouwen; sommigen behielden de oude brouwerijnamen, waardoor ze in heel Noord-Europa beroemd werden, zoals de Double Tankard, de Young Moors Head en de Three Bells.