Officiële wapenstilstand van de familie George Was

Historische wapens gebruikt door de familie Washington. . George Washington (22 februari 1732) 11 februari, 1731]- 14 december 1799) was het eerste President van de Verenigde Staten van 1789 tot 1797 en was van 1775 tot 1783 bevelhebber van het continentale leger in de Amerikaanse revolutionaire oorlog. Door zijn belangrijke rol in de revolutie en in de vorming van de Verenigde Staten wordt hij vaak "vader van zijn land" genoemd. In 1775 heeft het Continentaal Congres de leider van de Amerikaanse revolutionaire macht in Washington benoemd. Het volgende jaar dwong hij de Britten uit Boston, verloor New York City, en kruiste de Delaware River in New Jersey, en versloeg later dat jaar de verraste vijandelijke eenheden. Vanwege zijn strategie legden de Revolutionaire Strijdkrachten de twee belangrijkste Britse gevechtslegers in Saratoga en Yorktown vast. Hij onderhandelde met het Congres, de koloniale staten en de Franse bondgenoten, en hield samen met een slopend leger en een broos volk, met de dreiging van desintegratie en mislukking. Na het einde van de oorlog in 1783 vroeg koning George III wat Washington zou gaan doen en werd hem verteld dat hij naar zijn boerderij zou terugkeren. dit zette de koning ertoe aan te zeggen: "Als hij dat doet, zal hij het grootste man ter wereld zijn." Washington keerde terug naar het privéleven en ging met pensioen naar zijn plantage op de berg Vernon. Hij was voorzitter van de Conventie van Philadelphia, die in 1787 de grondwet van de Verenigde Staten heeft opgesteld vanwege algemene ontevredenheid over de artikelen van de Confederatie. Washington werd in 1789 President van de Verenigde Staten en creëerde veel van de gebruiken en gebruiken van de nieuwe regeringsafdeling. Hij probeerde een natie te creëer die in staat was om te overleven in een wereld die door de oorlog tussen Groot-Brittannië en Frankrijk werd verscheurd. Zijn eenzijdige proclamatie van neutraliteit van 1793 vormde een basis om elke betrokkenheid bij buitenlandse conflicten te voorkomen. Hij steunde de plannen om een sterke centrale overheid op te bouwen door de nationale schuld te financieren, een effectief belastingstelsel in te voeren en een nationale bank op te richten. Washington heeft de verleiding van oorlog voorkomen en een decennium van vrede met Groot-Brittannië begon met het Verdrag van Jay in 1795; Hij heeft zijn prestige gebruikt om het te laten ratificeren door de felle oppositie van de Jeffersoniërs. Hoewel hij nooit officieel tot de Federale Partij toetrad, steunde hij haar programma's en was hij haar inspirerend leider. De afscheidsrede van Washington was een primer op republikeinse deugd en een hevige waarschuwing tegen partijpolitiek, sectionalisme en betrokkenheid bij buitenlandse oorlogen. Hij kreeg in 1776 de eerste Gouden Meda van het Congres met de Bedankt van het Congres. Washington stierf in 1799. Henry Lee, die de begrafenis afgaf, verklaarde Washington "eerst in oorlog, eerst in vrede, en eerst in het hart van zijn landgenoten". Historische wetenschappers beschouwen hem consequent als een van de grootste Amerikaanse presidenten. Historisch gezien werden ze gebruikt door messeners om ze te identificeren, los van vijandelijke soldaten. Op het vasteland van Europa konden de commissarissen boerenwapens aannemen. In tegenstelling tot zegels en emblemen hebben wapenlagen een formele beschrijving die wordt uitgedrukt als een blazon. In de 21ste eeuw worden wapenlagen nog steeds gebruikt door allerlei instellingen en individuen (zo hebben verschillende universiteiten richtlijnen over hoe hun wapenhoeken kunnen worden gebruikt en hoe hun gebruik kan worden beschermd). De kunst om wapens te ontwerpen, weer te geven, te beschrijven en op te nemen wordt heraldry genoemd. Het gebruik van wapenlagen door landen, staten, provincies, steden en dorpen wordt heraldry als burgerlijk heraldry genoemd. In de heraldische tradities van Engeland en Schotland had een individu, in plaats van een familie, een wapen. In deze tradities zijn wapenlagen legale goederen die van vader op zoon worden overgedragen; vrouwen en dochters kunnen ook wapens beren die zijn aangepast om hun relatie met de huidige wapenhouder aan te geven . Niet-gedifferentieerde wapens worden slechts door één persoon op een bepaald tijdstip gebruikt. Andere nakomelingen van de oorspronkelijke drager kunnen de voorouderlijke armen alleen met enig verschil beren: gewoonlijk een kleurverandering of de toevoeging van een onderscheidende lading. Een van die kosten is het etiket, dat in Brits gebruik (buiten de Koninklijke Familie) nu altijd het merk van een erfgenaam is. Wegens hun belang bij de identificatie, met name bij zegels op juridische documenten, was het gebruik van wapens streng gereguleerd; er zijn nog maar weinig landen die dit vandaag nog steeds doen . Dit is uitgevoerd door herders en het onderzoek naar wapenlagen wordt daarom "heraldry" genoemd. Sommige andere tradities (zoals de Poolse heraldry) zijn minder restrictief, waardoor bijvoorbeeld alle leden van een dynastisch huis of familie dezelfde armen kunnen gebruiken, hoewel een of meer elementen aan het hoofd van het huis kunnen worden voorbehouden. Op termijn verspreidt het gebruik van wapens zich van militaire entiteiten naar onderwijsinstellingen en andere instellingen. Volgens een artikel van een ontwerpinstituut "is de moderne logo en het zakenleven geëvolueerd van de gevechtsstandaard en het militaire uniform van de middeleeuwse tijd". In zijn boek The Visual Culture of Violence in the Late Middle Ages betoogt Valentin Groebner dat de afbeeldingen die zijn samengesteld uit wapenlagen in veel hoesjes zijn ontworpen om een gevoel van macht en kracht over te brengen, vaak in militaire termen. De auteur Helen Stuart betoogt dat sommige wapenlagen een vorm van zakelijke logo waren. Musea op middeleeuwse wapenarsenaal wijzen er ook op dat ze als symbool kunnen worden gezien als voorlopers van de bedrijfslogo's van de moderne samenleving, die worden gebruikt voor het vormen van groepsidentiteit. Merk op dat niet alle persoonlijke of collectieve insignes heraldic zijn, hoewel zij vele eigenschappen kunnen delen. De vlaggen worden bijvoorbeeld gebruikt om schepen (waar ze tekens worden genoemd), ambassades en dergelijke te identificeren, en ze gebruiken dezelfde kleuren en design die in de heraldry voorkomen, maar worden meestal niet herkenbaar geacht. Een land kan zowel een nationale vlag als een nationale wapenmantel hebben, en de twee lijken misschien helemaal niet op elkaar. De vlag van Schotland (St Andrew's Cross) heeft bijvoorbeeld een witte zoutoplossing op een blauw veld, maar de koninklijke armen van Schotland hebben een rode leeuw in een dubbele tang op een goud (of) veld. De Grote Saal van de Verenigde Staten wordt vaak het wapen van de Verenigde Staten genoemd. de zon ("paleways of 13 stuks, argent and gules; een chef, azure") is bedoeld om het symbolische nummer 13 te behouden. De meeste Amerikaanse staten hebben over het algemeen zeehonden, die de rol van wapenschild vervullen. De staat Vermont (opgericht als de onafhankelijke republiek Vermont) volgt echter de Amerikaanse conventie om een zegel te gebruiken voor de waarmerking van officiële staatsdocumenten en heeft ook een eigen aparte wapenmantel. Veel Amerikaanse sociale partners en minderheden, met name universiteitsorganisaties, gebruiken wapens in hun symboliek. Deze wapens verschillen sterk in hun mate van gehechtheid aan de Europese heraldische traditie. Organisaties die buiten de Verenigde Staten met het Amerikaanse lidmaatschap zijn opgericht, kunnen ook een wapenschild hebben. Rooms-katholieke diocesen en kathedralen hebben een wapen.