Radha-Krishna Poster

Radha-Krishna Thangka geschilderd in 2011 door ariya (ongeveer 480 uur) in Bhaktapur/Nepal. Krishna letterlijk "donker, zwart, donkerblauw" is een centrale figuur van het hindoeïsme en is gemakkelijk te herkennen aan zijn afbeeldingen. Hoewel zijn huidskleur in sommige afbeeldingen zwart of donker kan zijn, wordt hij in andere afbeeldingen meestal afgebeeld met een blauwe huid. Hij wordt vaak afgebeeld met een gele zijden dhoti en een kroon van pauwenveren, als een kleine jongen, of als een jonge man in een karakteristieke ontspannen houding, terwijl hij de bansuri (bamboe) fluit bespeelt. In deze vorm staat hij meestal met één been voor het andere gebogen en brengt hij de fluit naar zijn lippen, bekend als Tribhangi Mudra, en wordt hij vergezeld door koeien, wat zijn positie als de goddelijke herder, Govinda, benadrukt, of door de gopis (melkmeisjes). Krishna verschijnt in vele vormen. Als hij samen is met Radha, wordt hij beschouwd als de opperste heer onder de naam Radha-Krishna. Dus, Radha-Krishna zijn de mannelijke en vrouwelijke aspecten van God. Samen worden ze de volledige manifestatie van God genoemd, het Goddelijk Paar. Radha-Krishna en de Rasa Lila De verhalen over zijn spel met de gopis van Vrindavan, vooral Radha (dochter van Vrishbhanu, een van de oorspronkelijke bewoners van Vrindavan) werden bekend als de rasa lila – de Dans van Goddelijke Liefde. Het thema van de spirituele liefdesaffaire tussen de goddelijke Krishna en zijn devote Radha werd een thema dat door heel India werd gevierd sinds de twaalfde eeuw. De rasa lila vond plaats op een nacht toen de gopis van Vrindavan, na het horen van het geluid van Krishna's fluit, 's nachts naar het bos slopen om met Krishna te dansen, wat Krishna bovennatuurlijk uitrekte tot de lengte van één Nacht van Brahma, een hindoeïstische tijdseenheid die ongeveer 4,32 miljard jaar duurt. In de Krishna Bhakti tradities wordt de rasa-lila beschouwd als een van de hoogste en meest esoterische van Krishna's tijdverdrijf. In deze tradities wordt romantische liefde tussen mensen in de materiële wereld gezien als slechts een verminderde, illusoir reflectie van de ziel's oorspronkelijke, extatische spirituele liefde voor Krishna, God, in de spirituele wereld. Er wordt ook geloofd dat Radha niet slechts één koeherderin is, maar de oorsprong is van alle gopis, of goddelijke persoonlijkheden die deelnamen aan de rasa dans. Radha, die Krishna's opperste geliefde is, wordt erkend als de Opperste Godin, want het is gezegd dat zij Krishna controleert met Haar liefde. Er wordt geloofd dat Krishna de wereld betovert, maar Radha "betovert zelfs Hem. Daarom is Zij de opperste godin van alles. Radha Krishna". Toch is dit een complexe relatie, want de devotee is 'hetzelfde als en toch verschillend van' de Heer, en dus is er zelfs in de vreugde van de vereniging de pijn van de scheiding. Inderdaad, de hoogste vorm van devotie, volgens Yamunacarya, komt niet in vereniging maar na de vereniging, in de 'angst voor nieuwe scheiding'...