Ringelrob T-shirt

Een moeder Ringed Seal en haar jong op een ijsschots. Tekst met de tekst "Cold Noses Warm Hearts" verschijnt ook samen met een rood hart. Net als de ijsberen die op hen jagen, worden zeezoogdieren zoals de Ringed Seal bedreigd door de veranderingen die de klimaatverandering veroorzaakt in het Arctische pakijs. Vernoemd naar de ringvormige markeringen op hun vacht, is de Ringed Seal (Phoca hispida) de meest voorkomende en wijdverspreide ijsrob in het noordelijk halfrond: variërend van de hele Noordelijke IJszee, tot in de Beringzee en Zee van Ochotsk zover zuidelijk als de noordkust van Japan in de Grote Oceaan, en langs de Noord-Atlantische kusten van Groenland en Scandinavië zover zuidelijk als Newfoundland, en omvat twee zoetwatersubspecies in Noord-Europa. Ringed Seals zijn een van de belangrijkste prooien van ijsberen en zijn al lange tijd een onderdeel van het dieet van de inheemse bevolking van het Noordpoolgebied. Aanzienlijke afnames in het aantal Ringed Seals zullen waarschijnlijk cascaderende effecten hebben in de Arctische voedselwebben. De Ringed Seal dient als indicator voor ecologische veranderingen in het Noordpoolgebied, vanwege zijn afhankelijkheid van het jaarlijkse zee-ijs. Ringed Seals worden geboren van half maart tot half april en gespeend voordat het ijs in juni breekt. De verspreiding van Ringed Seals in de wereld wordt hieronder weergegeven: Tijdens de lactatieperiode brengen jonge zeehonden de helft van hun tijd door op het ijs en de helft onder water, waar ze worden bejaagd door ijsberen. Om zich te beschermen tegen roofdieren en hun jongen groot te brengen, maken ringed seals sneeuwholen op het oppervlak van zee-ijs. Die in de dunne sneeuwlagen zijn vatbaarder voor aanvallen dan die in de dikke lagen. De hoeveelheid en stabiliteit van ijs is erg belangrijk voor het succes van de jonge zeehonden. Als het ijs blijft afnemen als gevolg van klimaatverandering, zullen jonge zeehonden gedwongen worden om op jonge leeftijd in open water te zwemmen, waardoor ze meer energie verbruiken en kwetsbaar zijn voor aanvallen. Bovendien is het ijs ook nodig om te rusten na de speenperiode, wat essentieel is voor hun ontwikkeling. Vermindering van zee-ijs als gevolg van klimaatverandering kan het leefgebied van de Ringed Seals verder naar het noorden verplaatsen en hun voedselperiodes, vruchtbaarheid en overleving beïnvloeden. Driftijs dat wordt veroorzaakt door stijgende temperaturen kan ook het leefgebied van zadelrobben verplaatsen en de aantallen klapmutsen voor West-Groenland vergroten, waardoor het evenwicht dat al bestaat tussen de inheemse populaties in dat gebied wordt beïnvloed. De afname van de populaties Ringed Seals heeft ook invloed op de populatie van hun roofdier - de ijsbeer. Ijsberen jagen bijna uitsluitend op ringed seals en doden meestal hun jongen die afhankelijk zijn van zee-ijs om te overleven. Naast ijsberen jagen ook mensen al eeuwenlang op de Ringed Seals. Niet alleen zijn ze een voedselbron voor de meeste kustbewoners in het noorden, ze zijn ook een bron van inkomen. Duizenden Ringed Seals worden jaarlijks geoogst en verhandeld voor hun bont door de Inuit en andere volken van het Arctisch Bekken. Andere bedreigingen Warmere oceaantemperaturen zullen ook eerder een toename van pathogenen veroorzaken die de Ringed Seals aantasten. En een migratie van Ringed Seals om stabielere habitats te vinden kan de verspreiding van deze pathogenen vergroten, wat zelfs kan leiden tot een epidemie van een ziekte. Bovendien zal er bij stijgende temperaturen meer menselijke aanwezigheid zijn in het Arctische gebied, met scheepvaart, visserij, landbouw en olie-exploitatie. Dit zal het leefgebied van de Ringed Seals verder degraderen en de beschikbaarheid van hun voedsel, zoals vis, verminderen. In feite begonnen zieke en dode ringed seals in juli (2011) aan te spoelen op de kust van de Beaufortzee bij Barrow, de noordelijkste gemeenschap van het land. Strandingen werden gemeld tot zover westelijk als Point Lay en Wainwright aan de Chukchizee. De getroffen dieren hadden laesies op hun achterflippers en in hun mond. Sommigen vertoonden haaruitval en huidirritatie rond de neus en ogen. Levende zeehonden die ziek waren, waren lethargisch, waardoor mensen dichtbij konden komen. Bij sectie op de dode ringed seals werd vocht in de longen, witte vlekken op de levers en abnormale groei in de hersenen gevonden. Symptomen, maar geen sterfgevallen, werden ook waargenomen bij de Pacifische walrus. In eerste instantie werd gedacht dat straling die vrijkwam uit de Fukushima-kernreactoren in Japan de oorzaak zou kunnen zijn. Dat is niet het geval gebleken. Immuunsysteemziekten, schimmels, door de mens gemaakte en bio-toxinen, verontreinigende stoffen en stressoren die verband houden met veranderingen in het zee-ijs kunnen de oorzaak zijn. Onderzoek heeft wetenschappelijke waarnemingen gecombineerd met de traditionele kennis van Canadese Inuit over hoe orka's (Orcinus orca) in het Noordpoolgebied eten en zich gedragen