Roaring 20's latte mok

Ik loop door de tijd, waar echo's blijven, De Renaissance Ballroom verlicht de weg. Een paleis van ritme, van jazz en sway, Een hartslag van Harlem, terug in de dag. De muren neurieden ooit van vreugde en trots, dansers glijden, zij aan zij. Stemmen van legendes, muziek zo lief, Een culturele puls onder mijn voeten. Nu vervaagt de balzaal, maar herinneringen gedijen, vervlogen bezienswaardigheden houden dromen in leven. Ze fluisteren verhalen van degenen die kwamen, die de geest bouwden, die de vlam aanwakkerden. Door elke locatie zie ik het verleden, een plek waar de betovering van de cultuur wordt gegoten. De Renaissance, hoewel deuren kunnen sluiten, bloeit nog steeds in het hart, voor altijd groeit het. Ik wandel met verwondering, geïnspireerd, vernieuwd, Voor Harlem’s nalatenschap sta ik met dankbaarheid.