Rode druiven magneet

Druiven vertegenwoordigen liefdadigheid in de wereld van de spirituele betekenis van bloemen. Druiven zijn naar verluidt de oudste geteelde vruchten. Druiven werden ook gevonden in Egyptische graven en in de graven van voor Christus. Dit bewijst de populariteit van deze vrucht.De Feniciërs namen wijnstokken uit Azië naar Griekenland rond 1000 v.Chr. Het mediterrane klimaat paste bij druiven, dus het begon zich te verspreiden over het Middellandse Zeegebied. De Europese druiven werden naar Amerika gebracht door de Spanjaarden en de Portugezen. In 1655 namen de Nederlanders druiven mee naar Kaap de Goede Hoop, waar de 'vitis capnsis' al snel een inheemse soort werd. Gaandeweg werden druiven ook populair in Australië en Zuid-Amerika. Wilde druiven waren cadeau in de Kaukasus in de steentijd zelf. Dit was de tijd waarin man de gisting leerde en druiven begon te veranderen in wijn. Het is een feit dat de Egyptenaren de eersten waren die wijn maakten. Maar ze maakten het alleen voor religieuze doeleinden en voor hun tempelrituelen. Ze hielden zich niet bezig met sociaal drink. Het waren de Grieken en de Romeinen die druiven gingen verbouwen voor de productie van andere dingen, voornamelijk suikervervangers, omdat suiker voor hen zo goed als onbekend was. Ze bereidden verschillende soorten siropen zoals sapa, defrutum, passum, enz. Deze siropen waren van verschillende concentraties en werden gebruikt om smaak toe te voegen in verschillende gerechten. Druivensuikerstroop wordt nog steeds bereid in Turkije en Levant. Versap was een ander product gemaakt van ongerijpte druiven dat voornamelijk werd gebruikt als vervanging voor azijn.