Zegel van het grote Qing-rijk Sticker

De Qing-dynastie (/tʃɪŋ/ CHING), officieel de Grote Qing, was een Mantsjoe-geleide keizerlijke dynastie van China en een vroegmodern rijk in Oost-Azië. Omdat het de laatste keizerlijke dynastie in de Chinese geschiedenis was, werd de Qing-dynastie voorafgegaan door de Ming-dynastie en opgevolgd door de Republiek China. Op het hoogtepunt van haar macht strekte het rijk zich uit van de Japanse Zee in het oosten tot de Pamir-bergen in het westen en van het Mongoolse plateau in het noorden tot de Zuid-Chinese Zee in het zuiden. Oorspronkelijk voortgekomen uit de latere Jin-dynastie, opgericht in 1616 en uitgeroepen in Shenyang in 1636, veroverde de dynastie in 1644 de Ming-hoofdstad Peking en Noord-China, traditioneel beschouwd als het begin van de heerschappij van de dynastie. De dynastie duurde tot de Xinhai-revolutie van oktober 1911, die leidde tot de troonsafstand van de laatste keizer in februari 1912. De multi-etnische Qing-dynastie vormde de territoriale basis voor het moderne China. De Qing controleerde het grootste grondgebied van elke dynastie in de Chinese geschiedenis, en vertegenwoordigde in 1790 het op drie na grootste rijk in de wereldgeschiedenis tot dat moment. Met meer dan 426 miljoen burgers in 1907 was het het meest bevolkte land ter wereld op dat moment.