Toms Irises Kaart

Ik was het kind dat zijn zusterpoppen uit elkaar haalde om te zien wat hen aan het huilen maakte (niet mijn zussen, de poppen!). Ik was de jongen, die een maand na het ontvangen van een horloge voor Kerstmis, demonteerde het om te zien wat het deed werken. Tegen het einde van mijn tijd in Louisville had ik waarschijnlijk mijn fiets weer in elkaar kunnen zetten, blind gevouwen. Die intense nieuwsgierigheid werd eigenlijk aangemoedigd door mijn stiefvader wiens kelderwerkplaats veel meer gereedschap bevatte dan alleen een paar schroevendraaiers en een hamer. Draaibanken, tafelzagen, boorpersen, routertafels, riemschuurmachines, krikzagen... Vader vertrouwde me met bijna elk gereedschap dat hij bezat: "Snijd je hand er niet af terwijl ik weg ben." Papa was moeilijk bij te houden. Voordat hij naar zijn werk vertrok (hij werkte de nachtdienst bij de Courier Journal, in Louisville) liet hij vaak een lijst achter met dingen die hij die avond in de winkel wilde doen. De theorie van papa was: "Als je ergens niet bloedt, was je niet hard genoeg aan het werk!" Hij zorgde ervoor dat ik wist welke lade de bandaids, gaas, mercurochroom en jodium bevatte! Opnieuw verdwaalde ik. Mijn punt is, ik vind het nog steeds leuk om te zien hoe dingen er van binnen uitzien en hoe alle stukken in elkaar passen. Daarom heb ik, met toestemming van buurman Toms, na een dag fotograferen in zijn voortuin, voorzichtig een of twee van zijn irisbloei ontleed. Twee bloemblaadjes groeien op en terug terwijl drie bloemblaadjes naar beneden hangen aan de voorkant van de bloem. In een irisbloem zit de "arm", die het stigma en de meeldraad vasthoudt. De rest "googlede" en besloot: "Ik wil niet zo veel weten. Ik wilde gewoon zien hoe de binnenkant eruit zag. En als het een waardevol kunstproject zou zijn." Dat laat ik aan u over om te beslissen! Bedankt voor het langskomen!