Vlag van Tsjaad Sticker

Tsjaad, officieel de Republiek Tsjaad, is een door land ingesloten land op het kruispunt van Noord- en Centraal-Afrika. Het wordt begrensd door Libië in het noorden, Soedan in het oosten, de Centraal-Afrikaanse Republiek in het zuiden, Kameroen in het zuidwesten, Nigeria in het zuidwesten (bij het Tsjaadmeer) en Niger in het westen. Tsjaad heeft 19 miljoen inwoners, waarvan 1,6 miljoen in de hoofdstad en grootste stad van N'Djamena wonen. Met een totale oppervlakte van ongeveer 1.300.000 km2 (500.000 sq mi), Tsjaad is de vijfde grootste land in Afrika en de twintigste grootste natie per gebied. Tsjaad heeft verschillende regio's: de Sahara-woestijn in het noorden, een droge zone in het centrum die bekend staat als de Sahel, en een vruchtbaarder Soedanese Savanne-zone in het zuiden. Het Tsjaadmeer, waarnaar het land is vernoemd, is het op één na grootste wetland van Afrika. De officiële talen van Tsjaad zijn Arabisch en Frans. Het is de thuisbasis van meer dan 200 etnische en taalkundige groepen. De islam (55,1%) en het christendom (41,1%) zijn de belangrijkste religies die in Tsjaad worden beoefend. Beginnend in het 7e millennium v.Chr., verhuisden menselijke populaties in grote aantallen naar het Tsjadische bekken. Tegen het einde van het 1e millennium na Christus was een reeks staten en rijken gestegen en gevallen in de Saheliaanse strook van Tsjaad, elk gericht op het beheersen van de trans-Saharaanse handelsroutes die door de regio liepen. Frankrijk veroverde het gebied in 1920 en nam het op als onderdeel van Frans Equatoriaal Afrika. In 1960 werd Tsjaad onafhankelijk onder leiding van François Tombalbaye. De wrok tegen zijn beleid in het islamitische noorden culmineerde in de uitbarsting van een langdurige burgeroorlog in 1965. In 1979 veroverden de rebellen de hoofdstad en maakten een einde aan de hegemonie van het Zuiden. De rebellencommandanten vochten vervolgens onderling tot Hissène Habré zijn rivalen versloeg. Het Tsjadisch-Libische conflict brak uit in 1978 door de Libische invasie die in 1987 stopte met een Franse militaire interventie (Operatie Épervier). Hissène Habré werd in 1990 op zijn beurt afgezet door zijn generaal Idriss Déby. Met Franse steun werd in 1991 een begin gemaakt met de modernisering van het Tsjaadse nationale leger. Sinds 2003 heeft de crisis in Darfur in Soedan zich over de grens verspreid en het land gedestabiliseerd. Het land was al arm en had moeite om de honderdduizenden Soedanese vluchtelingen in het oosten van Tsjaad op te vangen. Terwijl veel politieke partijen deelnamen aan de wetgevende macht van Tsjaad, de Nationale Assemblee, legde de macht stevig in handen van de Patriottische Verlossingsbeweging tijdens het presidentschap van Idriss Déby, wiens heerschappij werd omschreven als autoritair. Nadat President Déby in april 2021 door FACT-rebellen werd vermoord, nam de militaire overgangsraad onder leiding van zijn zoon Mahamat Déby de controle over de regering over en ontbond de Assemblee. Tsjaad wordt nog steeds geteisterd door politiek geweld en herhaalde pogingen tot staatsgrepen. Tsjaad staat op de vierde plaats in de Human Development Index en behoort tot de armste en meest corrupte landen. De meeste inwoners leven in armoede als zelfvoorzienende herders en boeren. Sinds 2003 is ruwe olie de belangrijkste bron van exportinkomsten van het land geworden. Tsjaad heeft een slechte reputatie op het gebied van mensenrechten.