Vrede door wereldreligies t-shirt

In wereldculturen zijn er traditioneel veel verschillende groepen van religieuze overtuiging. In de Indiase cultuur werden verschillende religieuze filosofieën traditioneel gerespecteerd als academische verschillen in het nastreven van dezelfde waarheid. In de islam noemt de Koran drie verschillende categorieën: Moslims, de Mensen van het Boek, en idol-gelovigen. Aanvankelijk hadden christenen een eenvoudige tweedeling van wereldovertuigingen: Christelijke bescheidenheid versus buitenlandse ketterij of barbarij. In de 18e eeuw werd "heiligdom" gedefinieerd als "jodendom en islam"; samen met een regelrechte paganisme creëerde dit een viervoudige classificatie die werken voortbracht zoals de nazarenus van John Toland, of het joodse, Gentile en het Mahometan-christendom, die de drie Abrahamische tradities vertegenwoordigden als verschillende "naties" of sekten binnen de religie zelf, het ware monotheïsme. Daniel Defoe beschreef de oorspronkelijke definitie als volgt: "Religie is het geloof dat aan God wordt gegeven, maar het wordt ook toegepast op de eredienst van idols en valse identiteiten." Aan het begin van de 19e eeuw, tussen 1780 en 1810, veranderde de taal dramatisch: in plaats van " religie " synoniem te maken met spiritualiteit , begonnen auteurs gebruik te maken van de meervoudige religies , om te verwijzen naar zowel het christendom als andere vormen van eredienst . Hannah Adams vroege encyclopedie, bijvoorbeeld, had zijn naam veranderd van een alfabetisch Compendium van de Verschillende Secten... [2] In 1838 werd de viervoudige verdeling van het christendom, het jodendom, het "Mahommedanisme" en het Paganisme aanzienlijk vermenigvuldigd met het analytisch en vergelijkend Uitzicht van Josiah Conder van alle religies die nu in de mensheid bestaan. Conder's werk houdt zich nog steeds aan de vierwegclassificatie, maar in zijn ogen voor details zet hij veel historisch werk samen om iets te creëer dat lijkt op ons moderne Westerne afbeelding: hij neemt Druze, Yezidis, Mandeans en Elamites op in een lijst van mogelijk monotheïstische groepen, en in de laatste categorie van "polytheïsme en pantheïsme" noemt hij Zoroastrianisme, "Vedas, Puranas, Tantras, Reformed sects" van India, alsook "Brahminical idolatry", boeddhisme, Jainisme, Sisme. De moderne betekenis van de term "wereldreligie", waarbij niet-christenen op hetzelfde niveau worden geplaatst als christenen, begon met het parlement van 1893 in Chicago, Illinois. Deze gebeurtenis werd tot in de jaren zestig scherp bekritiseerd door Europese Oriëntalisten als "onwetenschappelijk", omdat het religieuze leiders in staat stelde voor zichzelf te spreken in plaats van zich te houden aan de superieure kennis van de Westerne academie. Als gevolg daarvan werd haar benadering van wereldgodsdiensten in de geleerde wereld al enige tijd niet serieus genomen. Desondanks heeft het Parlement de oprichting van een dozijn uit particuliere middelen gefinancierde lezingen aangemoedigd met het doel mensen te informeren over de diversiteit van religieuze ervaringen: deze lezingen financierden onderzoekers zoals William James, D.T. Suzuki en Alan Watts, die de publieke opvatting van wereldgodsdiensten sterk hebben beïnvloed[4] In de laatste helft van de twintigste eeuw is de categorie "wereldreligie" ernstig in het gedrang gekomen, vooral omdat ze overeenkomsten hebben geschetst tussen sterk verschillende culturen, waardoor er een arbitraire scheiding tussen religies en seculiere religies is ontstaan.[5] Zelfs professoren uit de geschiedenis hebben nu nota genomen van deze complicaties en advies gegeven tegen het onderwijzen van "wereldgodsdiensten" in de wereld. Scholen[6] Anderen zien de ontwikkeling van religies in de context van de natiestaat als de "uitvinding van tradities". http://en.wikipedia.org/wiki/World_religions