Wapenmunt van Georgia Heraldry Emblem Officieel Sleutelhanger

Georgië (Georgian: Georgian ვ: ას, IPA: ქ: SbehkTwerkTwergრ; English pronunciation: /RUD rddo/ ) is een land in de Kaukasusregio van Eurazië. Het gebied ligt aan de kruising van Oost-Europa en Western-Azië en is in het westen begrensd door het Zwarte Zee, in het noorden door Rusland, in het zuiden door Turkije en Armenië en in het oosten door Azerbeidzjan. Georgië beslaat een gebied van 69.700 km² en de bevolking bedraagt 4,26 miljoen. De geschiedenis van Georgië kan worden teruggevoerd tot de oude koninkrijken van Colchis en Iberia, en het was een van de eerste landen die het christendom in de vierde eeuw adopteerden. Georgië bereikte de piek van zijn politieke en economische kracht tijdens het bewind van koning David en koningin Tamar in de 11e en 12e eeuw. Aan het begin van de 19e eeuw werd Georgië geannexeerd door het Russische Rijk. Na een korte periode van onafhankelijkheid na de Russische revolutie van 1917 werd Georgië in 1921 door de Bolsjewieken binnengevallen en in 1922 opgenomen in de Sovjet-Unie. De onafhankelijkheid van Georgië werd in 1991 hersteld. Zoals veel postcommunistische landen heeft Georgië in de jaren negentig te lijden gehad van de economische crisis en de onrust onder de burgerbevolking. Na de Roos Revolutie heeft het nieuwe politieke leiderschap democratische hervormingen doorgevoerd, maar de buitenlandse investeringen en de economische groei die daarna volgden, zijn sindsdien aanzienlijk teruggelopen. De grondwet van Georgië is die van een representatieve democratie, hoewel Freedom House heeft verklaard dat het land "geen electorale democratie" is (een bewering die door de Georgische autoriteiten wordt betwist), georganiseerd als een unitaire, semi-presidentiële republiek. Het is momenteel lid van de Verenigde Naties, de Raad van Europa, de Wereldhandelsorganisatie, de Organisatie voor Economische Samenwerking in het Zwarte Zee, de Gemeenschap van Democratische Keuze en de Organisatie voor Democratie en Economische Ontwikkeling van de GUAM. Het land wil toetreden tot de NAVO en de Europese Unie. In augustus 2008 heeft Georgië een gewapend conflict met Rusland en separatistische groepen uit Zuid-Ossetië en Abchazië aangeknoopt. In de nasleep van het conflict erkende Rusland Zuid-Ossetië en Abchazië als onafhankelijke staten, maar in cadeau hebben alleen Nauru, Nicaragua, de facto onafhankelijke republiek Transnistrië, en Venezuela hetzelfde gedaan. Op 28 augustus 2008 heeft het parlement van Georgië een resolutie aangenomen waarin Abchazië en Zuid-Ossetië worden uitgeroepen tot "door Rusland bezette gebieden". Historisch gezien werden ze gebruikt door messeners om ze te identificeren, los van vijandelijke soldaten. Op het vasteland van Europa konden de commissarissen boerenwapens aannemen. In tegenstelling tot zegels en emblemen hebben wapenlagen een formele beschrijving die wordt uitgedrukt als een blazon. In de 21ste eeuw worden wapenlagen nog steeds gebruikt door een verscheidenheid aan instellingen en individuen (er zijn bijvoorbeeld verschillende richtlijnen voor de manier waarop hun wapenhoeken kunnen worden gebruikt en het gebruik ervan kan worden beschermd). De kunst om wapens te ontwerpen, weer te geven, te beschrijven en op te nemen wordt heraldry genoemd. Het gebruik van wapenlagen door landen, staten, provincies, steden en dorpen wordt heraldry als burgerlijk heraldry genoemd. In de heraldische tradities van Engeland en Schotland had een individu, in plaats van een familie, een wapen. In die tradities zijn wapenmantels legale bezittingen die van vader op zoon worden overgedragen; vrouwen en dochters kunnen ook wapens beren die zijn aangepast om hun relatie met de huidige wapenhouder aan te geven. Niet-gedifferentieerde wapens worden slechts door één persoon op een bepaald tijdstip gebruikt. Andere nakomelingen van de oorspronkelijke drager kunnen de voorouderlijke armen slechts met enig verschil beren: meestal een kleurverandering of de toevoeging van een onderscheidende lading. Een van die kosten is het etiket, dat in Brits gebruik (buiten de Koninklijke Familie) nu altijd het merk van een erfgenaam is. Wegens hun belang bij de identificatie, met name bij zegels op juridische documenten, was het gebruik van wapens streng gereguleerd; op dit moment zijn er maar weinig landen die dit nog steeds doen. Dit is uitgevoerd door herders en het onderzoek naar wapenlagen wordt daarom "heraldry" genoemd. Sommige andere tradities (zoals de Poolse heraldry) zijn minder restrictief, waardoor bijvoorbeeld alle leden van een dynastisch huis of familie dezelfde armen kunnen gebruiken, hoewel een of meer elementen aan het hoofd van het huis kunnen worden voorbehouden. Op termijn verspreidt het gebruik van wapens zich van militaire entiteiten naar onderwijsinstellingen en andere instellingen. Volgens een artikel van een ontwerpinstituut "is de moderne logo en het zakenleven geëvolueerd van de gevechtsstandaard en het militaire uniform van de middeleeuwse tijd". In zijn boek The Visual Culture of Violence in the Late Middle Ages betoogt Valentin Groebner dat de afbeeldingen die zijn samengesteld uit wapenlagen in veel hoesjes zijn ontworpen om een gevoel van macht en kracht over te brengen, vaak in militaire termen. De auteur Helen Stuart betoogt dat sommige wapenlagen een vorm van zakelijke logo waren. Musea op middeleeuwse wapenarsenaal wijzen er ook op dat ze als symbool kunnen worden gezien als voorlopers van de bedrijfslogo's van de moderne samenleving, die worden gebruikt voor het vormen van groepsidentiteit. Merk op dat niet alle persoonlijke of collectieve insignes heraldic zijn, hoewel zij vele eigenschappen kunnen delen. De vlaggen worden bijvoorbeeld gebruikt om schepen (waar ze tekens worden genoemd), ambassades en dergelijke te identificeren, en ze gebruiken dezelfde kleuren en design die in de heraldry voorkomen, maar worden meestal niet herkenbaar geacht. Een land kan zowel een nationale vlag als een nationale wapenmantel hebben, en de twee lijken misschien helemaal niet op elkaar. De vlag van Schotland (St Andrew's Cross) heeft bijvoorbeeld een witte zoutoplossing op een blauw veld, maar de koninklijke armen van Schotland hebben een rode leeuw in een dubbele tang op een goud (of) veld. De Grote Saal van de Verenigde Staten wordt vaak het wapen van de Verenigde Staten genoemd. De blazon ("Paleways of 13 stuks, argent and gules; a chief, azure") is bewust bedoeld om het symbolische getal 13 te behouden. De meeste Amerikaanse staten hebben over het algemeen zeehonden, die de rol van wapenschild vervullen. De staat Vermont (opgericht als de onafhankelijke republiek Vermont) volgt echter de Amerikaanse conventie om een zegel te gebruiken voor de waarmerking van officiële staatsdocumenten en heeft ook een eigen aparte wapenmantel. Veel Amerikaanse maatschappelijke organisaties, en vooral organisaties, gebruiken wapens in hun symboliek. Deze wapens verschillen sterk in hun mate van gehechtheid aan de Europese heraldische traditie. Organisaties die buiten de Verenigde Staten met het Amerikaanse lidmaatschap zijn opgericht, kunnen ook een wapenschild hebben. Rooms-katholieke diocesen en kathedralen hebben een wapen.