Yule Blessings - Julbocken Feestdagen Kaart

Yule Blessings - afbeelding van 1912 "Julbocken" door John Bauer De Yule geit is een Scandinavische en Noord-Europese Jule en kersttraditie. Het is mogelijk afkomstig van de Germaanse pagaan, en het cijfer bestaat al in veel varianten in de Scandinavische geschiedenis. Moderne voorstellingen van de Yule-geit zijn meestal van stro gemaakt. De gewoonte van wassing wordt soms "het gaan Yule geit" genoemd in Scandinavië. De oorsprong van de Yule-geit kan zelfs teruggaan tot vóór de Christelijke dagen. Een populaire theorie is dat de viering van de geit verband houdt met de eredienst van de Norse god Thor, die de hemel in de lucht reed in een optocht van twee geit, Tanngrisnir en Tanngnjóstr. De laatste schaar van graan die in de oogst werd gebundeld, werd als de geest van de oogst met magische eigenschappen gecrediteerd en gered voor de Yule vieringen, onder andere "Julbocken" (de geit van Yule) genoemd. Een geitenfiguur op man is bekend uit de 11e-eeuwse herinneringen aan Childermas, waar het werd geleid door een man gekleed als Sint-Nicolaas, dat zijn controle over de duivel symboliseert. De functie van de Yule-geit is in de loop der eeuwen verschillend geweest. In een Scandinavische traditie die vergelijkbaar is met wassing, die met Kerstmis of met Epifany werd gehouden, liepen jonge mannen in kostuums tussen huizen die liedjes zingen, toneelspelen uitlokken en ranken uitvoeren. Deze traditie is vanaf de 17e eeuw bekend en is op plaatsen tot aan het begin van de 20e eeuw voortgezet. De groep kerstpersonages zou vaak de Yule geit, een rowdy en soms eng schepsel omvatten die veeleisende cadeautjes eisen. Andere tradities houden mogelijk verband met de maïsschaar, de Yule-geit. In Zweden beschouwden de mensen de geit van Yule als een onzichtbare geest die een tijdje voor Kerstmis zou lijken om ervoor te zorgen dat de voorbereidingen van Yule goed werden uitgevoerd. Objecten gemaakt van stro of ruw geschaafd hout kunnen ook de Yule-geit worden genoemd, en in de oudere Scandinavische samenleving zou een populaire kerstmantel zijn om deze Yule-geit in het huis van een buurman te plaatsen zonder dat ze het merken; de met succes bekroonde familie moest er op dezelfde manier van af . In de 19e eeuw verschoof de rol van de Jule geit in heel Scandinavië naar de giver van kerstcadeautjes, waarbij een van de mannen in de familie zich verkleedde als de Yule geit. Hier kan een verband bestaan met de kerstman en de oorsprong van de Yule-geit bij de middeleeuwse viering van Sint-Nicolaas. De geit werd vervolgens vervangen door de juli (kerstman/kerstman) of juli aan het eind van de eeuw, hoewel hij nog steeds de Joulupukki (geit van de yule) in Finland wordt genoemd en de traditie van de geit van de man verdwenen is.