1650 Jansson Kaart van de Oude Wereld Poster

1650 Jansson Kaart van de Oude Wereld - Geographicus Orbis Terrarus Veteribus Cogniti Typus Geographicus Een uitzonderlijke kaart uit 1650 van de wereld zoals die bekend was bij de oude beschavingen, door Jan Janssonius. Dergelijke kaarten, die de hedendaagse geografie aanvulden met oude plaatsnamen, waren populair in de periode na de Renaissance. Geleerden die oude Griekse en Romeinse teksten doorspitten, hadden een geografisch referentiepunt nodig voor de vele plaatsnamen die in deze werken voorkwamen. Dergelijke kaarten begonnen in de 16e eeuw te verschijnen. Dit specifieke voorbeeld is een significante herwerking van een eerdere kaart van A. Ortelius. Het omvat Europa, West-Azië en Noord-Afrika, evenals aanzienlijke, hoewel lege, delen van de omliggende zeeën. Jansson heeft deze kaart curieus genoeg georiënteerd met Afrika in het centrum. Europa en Azië lijken daardoor een bijna perifere rol te spelen. Er zijn talloze oude plaatsnamen opgenomen, waarvan de meeste zijn ontleend aan Ptolemaeus' Geographica. Jansson geeft ook alle vijf klimaatzones aan, de koude zones in het noorden en zuiden, de bewoonbare gematigde zones ten noorden en zuiden van de tropen, en de onherbergzame tropische zone aan weerszijden van de evenaar. Cartografisch gezien wijkt deze kaart niet te ver af van het standaardmodel van die tijd. In Afrika worden de Mountains of the Moon en de meren van de Nijl geïdentificeerd. De Kaspische Zee is onjuist georiënteerd op een oost-west-as. Sri Lanka wordt geïdentificeerd met Tapobrana. In Zuidoost-Azië worden de vijf grote rivieren van de regio weergegeven als ontspringend uit het apocriefe meer dat, hoewel niet gelabeld, bekend staat als Chaimay. Verschillende vissers-, zeil- en koopvaardijschepen, evenals het een of andere zeemonster, vervullen de onbekende zeeën. Dit exemplaar vertegenwoordigt de tweede staat van deze kaart met een volledig ontwikkelde opdracht onderaan in het midden. De eerste staat van de kaart liet dit gebied leeg. Een barok titelgebied compleet met cherubijnen neemt het bovenste deel van de plaat in beslag. Deze kaart werd gepubliceerd in deel 2 van Jansonnius' 1650 Atlas Maritimus of deel 5 in zijn Atlantis Majoris.