17e eeuw Anemographic Wind Roos Chart Tegeltje

Een uitzonderlijk zeldzaam voorbeeld van één van de vroegste en belangrijkste anemografische, of windenergie rozen, die in de 17e eeuw verschijnen. Deze ongebruikelijke grafiek vertegenwoordigt een overgangspunt in de perceptie van richting, of om precies te zijn, de overgang van het windmolenpark aan het roos van de kompas. Vroege mariners in de Middellandse Zee hebben de richting aangegeven met de namen van de verschillende winden en de punten waaruit zij zijn gebloed. Dit idee trekt zijn wortels in het oude Griekenland. Homer identificeerde vier kardinale winden, maar naarmate navigatie en cartografie verder gingen, werden er meer toegevoegd. Deze grafiek vertegenwoordigt een volledige 32 genoemde winden en een veelheid van verschillende windenergie. Elk van de winden wordt geïdentificeerd met verschillende namen in het Grieks, Latijn, Frans en Nederlands. Elke wind wordt bovendien bevestigd aan zowel hedendaagse kompaspunten, noordwest-oost en zuid, als een meer geavanceerd cirkel- en graadsysteem. In de gebieden rond de bol wordt elke wind gepersonaliseerd door een cijfer met de raciale kenmerken die verband houden met het gebied of de richting die wordt weergegeven. Het linker bovenkwadrant, dat het noorden voorstelt, toont bebaarde Duitsers of Scandinaviërs. De rechterbovenzijde, die oost voorstelt, shows zonder donkere gevilde gezichten. De bleke figuren van links en rechts onderaan, die het westen en het zuiden vertegenwoordigen, zijn minder te onderscheiden, maar zijn misschien bedoeld om de inheemse Amerikanen en Grieken te vertegenwoordigen. Anemografische grafieken, zoals deze, waren functionele voorwerpen en waardevolle verwijzingshulpmiddelen. Vroege navigatoren, die de richting als wind noemen, zouden door de noordwind kunnen varen. Dit was uitzonderlijk praktisch toen handelswinden de oceaanhandel dicteerden. Een warme wind uit het zuiden zou bijvoorbeeld kunnen suggereren dat bepaalde routes, die voor een deel van het jaar gesloten waren, nu open waren. Een navigator zou deze grafiek hebben gebruikt om verschillende namen voor richtingen te vergelijken. Misschien gebruikt hij een grafiek in Griekenland die de winden identificeerde met de namen van Griekse goden, maar die zelf getraind is om te gebruiken voor een andere nomenclatuur, zoals Catalaans of Engels. Met deze grafiek, kon hij uitzoeken waar verschillende zeillogboeken en navigatienboeken naar verwezen. Onthoud dat, terwijl er in de jaren 1600 nautische kaarten bestonden, de meeste navigatie werd uitgevoerd met behulp van Pilot Books die 3 dagen lang instructies als deze volgden op de zuidwind voordat ze draaiden met de oostwind enz. Dit was dus een zeer nuttig object. Deze kaart is gepubliceerd als bord 1 in Jansonnius' 1650 Atlas Maritimus of deel 5 in zijn Atlantis Majoris. http://nl.wikipedia.org/wiki/Bestand:1650_Jansson_Wind_Rose,_Anemographic_Chart,_or_Map_of_the_Winds_-_Geographicus_-_Anemographica-jannson-1650.jpg