Aurora Borealis Koffiemok

Afbeelding van Aurora uit de Lehigh-vallei in oktober 2003. Het is ongebruikelijk om hier te zien. Dit was het resultaat van een grote zonnevlam. De rode kleur komt van elektronen die zuurstofmoleculen slaan op hoogten van 200 tot 500 km. "gewone" auroras stak bij 100 km (60 mijl). Afbeelding is over een weiland, gericht op de bergen (NE). Aurora's zijn natuurlijke verschillende gekleurde lichtschermen, die gewoonlijk in de nachtelijke hemel worden waargenomen, vooral in de poolzone. Sommige wetenschappers noemen ze dus "poolaurora" (of "aurorae polaris"). Op de noordelijke breedtegraad staat de aurora borealis, genoemd naar de Romeinse godin van de dageraad Aurora en de Griekse naam voor de noordwind Boreas. De zuidelijke tegenhanger, de aurora australis/de zuidelijke [polaire] lichten, heeft soortgelijke eigenschappen. Australisch is het Latijnse woord voor "van het Zuiden". Aurora's worden geproduceerd door de botsing van geladen deeltjes, meestal elektronen, maar ook protonen en zwaardere deeltjes, uit de magnetosfeer, met atomen en moleculen van de bovenste atmosfeer van de aarde. De meeste komen uit de zon en komen in de nabijheid van de aarde aan bij de relatief lage-energie zonne-wind.