"Bethesda Terrace" Central Park, NY Sleutelhanger

De Berg Bethesda is het centrale kenmerk op het onderste niveau van het terras, dat in 1859-1864 is gebouwd[1] en dat is omgeven door twee elliptische balustrades.[2] Het zwembad is gecentreerd door een fonteinsculptuur die in 1868 door Emma Stebbins is ontworpen en in 1873. De bakken waren de eerste vrouw die een overheidsopdracht kreeg voor een groot kunstwerk in New York City[3]. Het bronzen beeld van 8 meter toont een vrouw gespleten engel die de top van de fontein raakt, waar water in een bovenste bekken en in het omliggende zwembad stroomt. Het was het enige standbeeld in het park waar in het oorspronkelijke ontwerp om werd gevraagd. Onder haar bevinden zich vier centimeter lange kerubs die representatief zijn voor Temperance, Purity, Health and Peace[3]. Ook wel de engel van de Waters genoemd, verwijst het beeld naar het evangelie van John, hoofdstuk 5, waar een engel staat die de Pool van Bethesda zegent en hem helingsmogelijkheden geeft.[3] In Central Park is het referentiepunt het Croton Aqueduct dat in 1842 wordt geopend. , waarbij de stad voor het eerst een betrouwbare voorziening van zuiver water wordt geboden: De engel draagt dus een lelie in één hand, die de zuiverheid vertegenwoordigt, en ze geeft het water onder de rug.[3] De basis van de fontein is ontworpen door de architect van alle originele elementen van het Central Park, Calvert Vaux, met zoals gewoonlijk de beeldhouwkunst van Jacob Wrey Mold. In het Greensward Plan van Calvert Vaux en Frederick Law Olmsted uit 1858, werd het terras aan het einde van de Mall, waarbij het naturalistische landschap van het meer over het hoofd werd gezien, simpelweg de waterTerrace genoemd, maar na de onthulling van de engel werd zijn naam veranderd in Bethesda Terrace. Onderste doorgang Bethesda-fontein met gerestaureerde planten De panelen van karikaturering in de geabstraheerde organische stijl die wordt voorgesteld door Owen Jones, een mentor van de beeldhouwer Jacob Wrey Mold[4], worden georganiseerd door een iconografisch programma van thema's: de Seizoenen, de Times of Day, de Ages of Mankind.[5] De begeleiders die het werk uitvoeren, kregen een aanzienlijke vrijheid, volgens de Russische beginselen.