Camel Desert Horse Hump Mammal Bumpersticker

De dromedarische, eenvochtige of Arabische kameel heeft één enkele vocht en is bekend om zijn gezonde vetarme melk. De Bactriaanse kameel heeft twee bulten. Ze zijn afkomstig uit de droge woestijngebieden van western-Azië, en uit Centraal- en Oost-Azië. De term kameel wordt ook ruimer gebruikt om de zes kamelenachtige wezens van de familie Camelidae te beschrijven: de twee echte kamelen, de vier Zuid-Amerikaanse kameloïden, de lama, alpaca, guanaco en vicuña. De gemiddelde levensverwachting van een kameel is 40 tot 50 jaar. Een volwassen kameel met een volle groei bevindt zich op 1,85 m (6 ft 1 in) aan de schouder en op 2,15 m (7 ft 1 in) aan de heuvel. De vocht stijgt 75 cm uit het lichaam. Camels kunnen tot 65 km/h (40 mph) in korte barsten lopen en snelheden tot 40 km/h (25 mph) in stand houden. Fossiele gegevens wijzen erop dat de voorouders van moderne kamelen in Noord-Amerika tijdens de Paleogene periode geëvolueerd zijn en zich later naar de meeste delen van Azië hebben verspreid. De mens gedomesticeerde kamelen voor 2000 voor Christus[1][2] De dromedarij en de Bactriaanse kameel worden nog steeds gebruikt voor melk, vlees en als lastdier — de dromedissident in western-Azië en in Afrika ten noorden van de savannahs ten zuiden van de Sahara, en de Bactriaanse kameel verder naar het noorden en oosten in Centraal-Azië. Camelvlees wordt al eeuwenlang gegeten. Het is door oude schrijvers als een beschikbaar gerecht in het oude Perzië opgenomen in banket, meestal in zijn geheel geroosterd. De oude Romeinse keizer Heliogabalus genoot van de hiel van kamelen. Camelvlees wordt nog steeds gegeten in bepaalde regio's, waaronder Somalië, waar het Hilib geyl wordt genoemd, Saudi-Arabië, Egypte, Libië, Soedan, Kazachstan en andere droge gebieden waar alternatieve vormen van eiwitten beperkt kunnen zijn of waar kamelenvlees een lange culturele geschiedenis heeft. In het Midden-Oosten is kamelenvlees de rasterste en meest geprimierde bron van pastırma. Niet alleen het vlees, maar ook bloed is een verbruiksgoed, net zoals het hoesje in Noord-Kenia, waar kamelenbloed een bron van ijzer, vitamine D, zouten en mineralen is. De kameel wordt ook beschouwd als een nieuwigheid in Australië - bijvoorbeeld, is een kamelenasagna beschikbaar in Alice Springs). Camelmelk kon tot voor kort niet tot traditionele kaas worden verwerkt, omdat stremsel de melkproteïnen niet kon coaguleren om het collectie wrongel mogelijk te maken. Professor J.P. Ramet of the École Nationale Supérieure d'Agronomie et des Industries Alimentaires (ENSAIA) was in staat stremming te produceren door toevoeging van calciumfosfaat en plantaardig stremsel[13]. De verkoop van kamelenkaas is beperkt vanwege de lage melkproductie en de onzekerheid over de pasteurisatieniveaus voor kamelenmelk, waardoor de naleving van de invoervoorschriften voor zuivelproducten moeilijk wordt. Het Amerikaanse Camel Corps was een experiment uit de 19e eeuw door het Amerikaanse leger in het gebruik van kamelen als verpakkingsdieren in het zuidwesten van de Verenigde Staten. Hoewel de kamelen goed geschikt zijn gebleken om door de regio te reizen, wordt aangenomen dat hun onaangename aanleg en gewoonte om de paarden bang te maken verantwoordelijk zijn voor het feit dat zij in de Verenigde Staten niet als vervoermiddel worden gebruikt. Een kleine populatie van geïntroduceerde kamelen, dromeigenaars en bacteriën overleefde tot de jaren '00 in het zuidwesten van de Verenigde Staten. Deze dieren, die uit Turkije werden ingevoerd, maakten deel uit van het Amerikaanse Camel Corps-experiment en werden gebruikt als proefdieren in mijnen en ontsnapten of vrijgelaten nadat het project was beëindigd. Een afstammeling hiervan werd in 1972 gezien door een backpacker in Los Padres National Forest. Drieëntwintig Bactriaanse kamelen werden naar Canada gebracht tijdens de Cariboo Gold Rush. De kameel Wal-Mart is het bot fossiel van een prehistorische kamel (Camelops sp.) die in 2007 in een toekomstige winkel Wal-Mart in Mesa, Arizona werd gevonden. Werknemers die een gat graven voor een siercitrusboom vonden de botten van een kameel dat 10.000 jaar geleden leefde. Volgens de regisseur van het staatsmuseum van Arizona Brad Archer is het een belangrijke vondst en een zeer zeldzame zaak.[1] Ambtenaren van Wal-Mart en Greenfield Citrus Nursery-eigenaar John Babiarz waren het erover eens dat de botten rechtstreeks zullen worden tentoongesteld in een museum in de staatscamel van Arizona dat tot ongeveer 8.000 jaar geleden in Arizona woonde.[2] Meer kamelen in Gilbert. Arizona in mei 2008.