Cherenkov Radiation Strandlaken

Met een blauwachtige, fractale weergave van de Cherenkov-straling als gevolg van de opslag van verbruikte splijtstofstaven voor kernreactoren in water. De blauwe gloed in het water is Cherenkov-straling. Wanneer een geladen deeltje met een hogere snelheid dan de snelheid van het licht in dat medium door een medium beweegt, wordt een zwakke straling door het medium geproduceerd. In met water geladen deeltjes drijven watermoleculen uit, die dan weer in hun normale toestand terugkeren door fotonen van blauw licht uit te zenden. Omdat het deeltje sneller beweegt dan de snelheid van licht in water, kan het een cascade van fotonen teweegbrengen die in fase met elkaar zijn en kan zich constructief mengen om een zichtbare blauwe gloed te vormen. Dit is enigszins analoog aan een sonische boom in de atmosfeer. Dit effect werd in 1934 waargenomen door de Russische wetenschapper Pavel Cherenkov, toen hem werd gevraagd de effecten van radioactiviteit in vloeistoffen te onderzoeken. Cherenkov won in 1958 een Nobelprijs.