Claude Monet van Pierre-Auguste Renoir Briefkaart

Claude Monet van Pierre-Auguste Renoir, olie op canvas 1875, is een schilderij van drie kwart lengte van de Franse impressionistische schilder Monet met zijn baard, donkergrijs pak, en zwart pet, dat naar de kijker kijkt terwijl hij zijn kunstenaarspalet en borstels houdt. Op de achtergrond zijn gordijnen getekend om het zachte, witte licht dat door de ramen stroomt te laten zien. Renoir bouwt een sympathiek afbeelding van zijn mede-impressionistische schilder door warme, grijze kleurharmonieën en zacht toegepaste gemengde borstels van vloeibare oliekleuren. De informele samenstelling van het portret weerspiegelt de casual natuur van de behandeling van het dagelijks leven in het werk van de impressionisten. Dit warme portret van de leider van de Impressionistische beweging werd minder dan een jaar na het eerste groepje show van de beweging in 1874 geschilderd. Pierre-Auguste Renoir (1841-1919) was een Franse schilder en vooraanstaand figuur van de Franse impressionistische beweging van de 19de eeuw. Als jongen schilderde Renoir design op mooie china en ventilatoren, en bestudeerde schilderijen in het Louvre, tot hij kunst ging studeren met Charles Gleyre in Parijs, waar hij Monet, Sisley en andere leden van de Impressionistische groep ontmoette. Renoir, beïnvloed door het Realisme van Courbet en het pijnlijke gevoel van licht en kleur van Monet en andere plein-air schilders, ontwikkelde een zacht geschilderde stijl van levendig licht en verzadigde kleuren. Renoir schilderde veel portretten en landschappen, maar concentreerde zich op verbluffende scènes van het hedendaagse leven die een tijdelijke momentopname in de tijd vastleggen, terwijl de invloed van tiaan, Rubens en de Rococo schilders zijn inspiratie boden voor zijn vele beeldende schilderijen en huishoudelijke scènes. Renoir trouwde en had drie kinderen die zelf volmaakte artiesten werden, en op zijn oudere leeftijd bleef hij prolifictief schilderen, terwijl hij deels gehandicapt was door ernstige artritis. In 1919 werd Renoir bijna de enige levende kunstenaar die geëerd werd door een tentoonstelling in het Louvre naast de werken van de oude meesters. Renoir's vloeiende, meesterlijke techniek, uniek gevoel van licht en kleur, warme sensualiteit en menselijke empathie maakten hem tot een van de meest geliefde en populaire schilders van de hele tijd.