Clown Saxofonist Grijs Monochroom Planner

Te midden van de zachte gloed van de schemering staat een dame met haar saxofoon, niet in het midden van een optreden, maar in een pauze, haar adem inhoudend, tranen vallen terwijl ze het publiek het zwijgen oplegt met een zachte hand, hen uitnodigend niet naar haar te luisteren, maar naar de wereld om hen heen. De saxofoon rust, de gouden rondingen vangen het licht terwijl de muziek van de natuur het toneel overneemt: bladeren ritselen in ritme, vogels roepen als fluiten, een verre beek zoemt als een baslijn. In dit moment ontmoet kunst de stilte. De lijn tussen uitvoerder en publiek vervaagt, en alles wat overblijft is de harmonie die we te vaak over het hoofd zien. Een eerbetoon aan de stille symfonieën die ons omringen.