Cyrus, de ronde knop van de Great Kourosh Bozorg Button 5,7 Cm

Cyrus de Grote (Perzisch): ك و ش ز, kourosh bozorg (600 v.v. of 576 v.v. - december 530 v.v.), ook bekend als Cyrus II of Cyrus of Persia, was de stichter van het Perzische Rijk onder de Achaemenid-dynastie. Het was onder zijn eigen bewind dat het imperium alle vroegere beschaafde staten van het oude Nabije Oosten omarmde, zich enorm uitbreidde en uiteindelijk het grootste deel van Zuidoost-Azië en een groot deel van Centraal-Azië, delen van Europa en de Kaukasus veroverde. Van het Middellandse-zee en de Hellespont in het westen tot de Indus-rivier in het oosten tot de creëer van het grootste imperium ter wereld. De heerschappij van Cyrus duurde 29 tot 31 jaar. Cyrus bouwde zijn imperium door te vechten en eerst het Mediane Rijk te veroveren, daarna het Lydiaanse Rijk en het Neo-Babylonische Rijk. Voor of na Babylon leidde hij een expeditie naar Centraal-Azië, wat resulteerde in grote campagnes die "alle naties zonder uitzondering blootstelden aan onderwerping. Cyrus kwam niet in Egypte terecht, omdat hij zelf stierf in de strijd tegen de Massagetae langs de Syr Darya in december 530 voor Christus. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Cambyses II, die erin geslaagd was het imperium te versterken door Egypte, Nubia en Cyrenaica te veroveren tijdens zijn korte bewind. Als militair leider liet Cyrus een erfenis achter op de kunst van leiderschap en besluitvorming, en hij wees zijn succes toe aan "Diversiteit in raad, eenheid in commando. Cyrus de Grote respecteerde de gebruiken en religies van het land dat hij veroverde. Er wordt gezegd dat in de universele geschiedenis de rol van het door Cyrus opgerichte Achaemenid-rijk gelegen is in het zeer succesvolle model voor gecentraliseerd bestuur en de instelling van een regering die zich inzet voor de belangen van de burgers. Het bestuur van het imperium door middel van satraps en het fundamentele beginsel van de vorming van een regering bij Pasargadae waren in feite het werk van Cyrus. Naast zijn eigen land, Perzië (het moderne Iran), heeft Cyprus ook een duurzame erfenis achtergelaten op de joodse religie (via zijn Edict of Restoration), de mensenrechten, de politiek en de militaire strategie, alsook op de Oost- en Westerne beschavingen.