Dance at Le Moulin de la Galette Renoir Stropdas

Dans op Le Moulin de la Galette (Bal du moulin de la Galette) door Pierre-Auguste Renoir, olie op canvas 1876, is een schilderij van een grote menigte dansend, eetend en socialiserend in een grote danstuin in de openlucht op een aangename, zonnige dag. De Moulin de la Galette was een beroemde windmolen en omringende bedrijven die een sociaal centrum vormden in het district Montmartre in Parijs, waar Renoir, vele impressionisten en andere avant-garde kunstenaars woonden en werkten. Op de voorgrond eet en drink een grote groep parijzen aan tafel en zit ze op banken, dragen ze elegante kleding, lachen en praten. Omringend is de grote, buitendansvloer, waarop veel paren dansen onder de bomen en ophanging lampen. Het warme zonlicht dat door de bomen breekt, contrasteert met de contrasterende coole, blauwe tinten van schaduwen. Het afbeelding schildert snel in vloeiende streken van verzadigde oliekleuren, en vangt een plak in tijd van een momentopname van het echte leven in Parijs. Renoir bouwt een panoramisch afbeelding van het moderne leven dat in zijn gevoel voor licht, kleur, atmosfeer en menselijke warmte een icoon werd van de Franse impressionistische beweging en een van de beroemdste schilderijen in de geschiedenis van de kunst. Pierre-Auguste Renoir (1841-1919) was een Franse schilder en vooraanstaand figuur van de Franse impressionist uit de 19de eeuw haar beweging. Als jongen schilderde Renoir design op mooie china en ventilatoren, en bestudeerde schilderijen in het Louvre, tot hij kunst ging studeren met Charles Gleyre in Parijs, waar hij Monet, Sisley en andere leden van de Impressionistische groep ontmoette. Renoir, beïnvloed door het Realisme van Courbet en het pijnlijke gevoel van licht en kleur van Monet en andere plein-air schilders, ontwikkelde een zacht geschilderde stijl van levendig licht en verzadigde kleuren. Renoir schilderde veel portretten en landschappen, maar concentreerde zich op verbluffende scènes van het hedendaagse leven die een tijdelijke momentopname in de tijd vastleggen, terwijl de invloed van tiaan, Rubens en de Rococo schilders zijn inspiratie boden voor zijn vele beeldende schilderijen en huishoudelijke scènes. Renoir trouwde en had drie kinderen die zelf volmaakte artiesten werden, en op zijn oudere leeftijd bleef hij prolifictief schilderen, terwijl hij deels gehandicapt was door ernstige artritis. In 1919 werd Renoir bijna de enige levende kunstenaar die geëerd werd door een tentoonstelling in het Louvre naast de werken van de oude meesters. Renoir's vloeiende, meesterlijke techniek, uniek gevoel van licht en kleur, warme sensualiteit en menselijke empathie maakten hem tot een van de meest geliefde en populaire schilders van de hele tijd.