De geboorte van de centrale spoorweg Penn Matglas Bierpul

Op www.railphotoexpress.biz. The Penn Central is het antwoord op de uitdagingen die zich aan het eind van de jaren zestig voordoen. Het noordoostelijke kwartier van de Verenigde Staten was het dichtstbevolkte gebied van de VS. Terwijl de spoorwegen elders in Noord-Amerika een groot deel van hun inkomsten ontvingen uit de langeafstandsoverbrenging van grondstoffen zoals steenkool, hout, papier en ijzererts, waren de spoorwegen in het noordoosten traditioneel afhankelijk van een veel gevarieerder mix van diensten. PRR en NYC zijn in het zwart in de fusie gekomen, maar het eerste jaar van exploitatie van Penn Central Railways leverde een tekort van 2,8 miljoen dollar op. In 1969 bedroeg het tekort bijna 83 miljoen dollar. De fusie van de New York Central Railroad en de Pennsylvania Railroad op 1 februari 1968 had tot doel de spoorwegdiensten, zowel de vrachtdiensten als de passagiersdiensten, te verbeteren. Het was ook de versterking van de capaciteiten voor de nationale defensie en de levering van modernere apparatuur. Het Amerikaanse financiële stelsel was ernstig geschokt toen Penn Central na slechts twee jaar van bedrijfsvoering op 21 juni 1970 het faillissement afkondigde. Het was het grootste bedrijfsfaillissement in de Amerikaanse geschiedenis. Binnenkort beseften we dat de problemen van Penn Central veel te verstrikt en te ingewikkeld waren om de spoorwegen te stabiliseren en dat ze een totale sluiting dreigden, maar Conrail werd op 1 april 1976 opgericht en begon zijn activiteiten met betrekking tot de overname van de overblijfselen van de pc en verscheidene noordoostelijke vervoerders. Slechts vier jaar later in 1980 werd de Staggers Act in het leven geroepen en in de wet opgenomen, waardoor de spoorwegen enorm konden worden gedereguleerd. Penn Central Railroad exploiteerde de grootste passagierstreindienst van Amerikaanse spoorwegen ten tijde van de oprichting van Amtrak in 1971.