De gedaanteverwisseling van het icoon Christus Tegeltje

De Transfiguratie van Christus: Deel van een iconostase in Constantinopel stijl. Midden 12e eeuw. De gedaanteverandering van Jezus is een gebeurtenis die in het Nieuwe Testament wordt beschreven, waar Jezus wordt getransfigureerd en stralend wordt in heerlijkheid op een berg. De synoptische evangeliën (Mattheüs 17:1-8, Markus 9:2-13, Lukas 9:28-36) vertellen de gelegenheid, en de tweede brief van Petrus verwijst er ook naar. In de evangelieverslagen gaan Jezus en drie van zijn apostelen, Petrus, Jakobus en Johannes, naar een berg (later aangeduid als de Berg van Transfiguratie) om te bidden. Op de top van de berg begint Jezus te schijnen met heldere lichtstralen. Dan verschijnen de oudtestamentische figuren Mozes en Elia, en hij spreekt met hen. Beide figuren hadden een eschatologische rol: ze symboliseren respectievelijk de Wet en de profeten. Jezus wordt dan "Zoon" genoemd door de stem van God de Vader, zoals in de Doop van Jezus. Veel Christelijke tradities, waaronder de Oosters-Orthodoxe, Katholieke, Lutherse en Anglicaanse kerken, herdenken de gebeurtenis in het feest van de Transfiguratie, een belangrijk feest. In het oorspronkelijke Koine-Grieks, het woord μετεμορφώθ η ēficial (metemorfothenticiteiten), wordt "hij werd getransformeerd" gebruikt om de gebeurtenis in Lucas en Marcus te beschrijven. In de Griekse Orthodoxie wordt de gebeurtenis de metamorfose genoemd