De Landmeterskoord: Middeleeuwse Controle Fleece Deken

De nachtwind uit de westelijke woestijn kan zich niets aantrekken van je titels. Hij bijt door het linnen heen. Je hebt gewicht nodig. Je hebt deze fleece nodig. Kijk naar de vierkanten. Dit is niet de slordige, zwervende penseelstreek van een dronken grafschilder. Het is de remen. Het meetkoord. Het strikte, onbuigzame raster van het Middenrijk. Als de overstromingswateren terugtrekken en de zwarte modder achterlaten, markeren de koninklijke landmeters de velden precies zoals dit. Rode oker, malachietgroen, het diepe zwart van het rivier slib. Absolute orde. De geometrie van Ma'at. De meeste dekens die door de rivierhandelaren worden verkocht, zijn geweven van goedkoop, houtachtig vlas. Ze schuren het vlees. Ze laten de koude tocht binnen. Ze zijn een belediging voor de weefgodin Tayet. Gooi ze in het vuur. Dit is anders. Zacht. Het houdt de lichaamswarmte vast. Je legt het over je bed en de geordende vierkanten houden de chaos van de donkere uren op afstand. Isfet kan een perfect raster niet binnendringen. De jakhalzen huilen al buiten de ommuring van moddersteen. Het haardvuur dooft uit tot witte as.