De Moonlight Guardians of the Night Briefkaart

De maan hing laag en wierp een etherische gloed over het oude bos. Een koude wind fluisterde door de bomen, die de geur van vochtige aarde en rottende bladeren met zich meedroeg. In het hart van dit betoverde bos, keek een jonge dryad genaamd Elara naar de wereld vanuit haar baars hoog in de takken van een oude eik. - Haar ogen, als tweelingpoelen van maanlicht, waren gefixeerd op een eigenaardig gezicht. Een vleermuis, een uil en een spookachtige mot, wezens van de nacht, dansten in een stil ballet, hun bewegingen gesynchroniseerd met het ritme van de wind. Elara, gefascineerd door hun etherische schoonheid, werd aangetrokken door hun mysterieuze allure. - Naarmate de nacht dieper werd, werden de wezens moediger, hun vormen veranderden en veranderden met elk voorbijgaand moment. De vleermuis veranderde in een schimmige figuur, de uil in een wijze oude kluizenaar, en de mot in een sliert van etherisch licht. Ze omcirkelden Elara, hun ogen gevuld met een oude wijsheid. - "Je bent uitverkoren", echode de stem van de uil, diep en resonerend. "Vanavond zullen jullie getuige zijn van de geheimen van het bos, de magie die verborgen ligt onder de oppervlakte." - Met een zachte aanraking leidden de schepselen Elara dieper in de bossen, naar een verborgen open plek die baadt in het maanlicht. Daar onthulden ze een verborgen wereld, een rijk van betovering waar de tijd stil stond. Bomen met gloeiende bladeren, bloemen die zongen, en wezens van mythe en legende zwierven vrij rond. - Elara, vol ontzag voor de schoonheid van deze verborgen wereld, bracht de nacht door met het verkennen van zijn wonderen. Ze danste met de sprites, luisterde naar de verhalen van de oude bomen en koesterde zich in de warmte van de omhelzing van de maan. Toen de dageraad naderde, keerden de wezens Elara terug naar haar eikenboom, hun afscheid was een stille belofte van toekomstige ontmoetingen. - Vanaf die nacht droeg Elara de geheimen van het bos in haar hart, voor altijd veranderd door haar ontmoeting met de wezens van de nacht. En wanneer de maan laag hing en haar etherische gloed over de oude bossen wierp, wist ze dat de magie nooit ver weg was. - Kunstwerk is van kunstenaar Elizabeth Shippen Green werd gemaakt in 1902 kunstwerk is in het publieke domein vanwege de leeftijd.