De Pre-Raphaelite Mermaid Worpdekbed Kussen

Dit prachtige schilderij was John William Waterhouse's inzending voor het diploma van de Royal Academy. Een zeemeermin (mannelijk zeemeerman) was een fabelachtig zeedier met het hoofd en het bovenlichaam van een mens en de staart van een vis. Vergelijkbare goddelijke of halfgoddelijke wezens komen voor in oude mythologieën (bijv. de Chaldeeuwse zeegod Ea, of Oannes). In Europese folklore waren zeemeerminnen (soms sirenes genoemd) en zeemeermannen natuurlijke wezens die, net als feeën, magische en profetische krachten hadden. Ze hielden van muziek en zongen vaak. Hoewel ze zeer lang leefden, waren ze sterfelijk en hadden ze geen ziel. Veel volksverhalen beschrijven huwelijken tussen zeemeerminnen (die menselijke vorm konden aannemen) en mannen. In de meeste verhalen steelt de man de muts of gordel, kam of spiegel van de zeemeermin. Terwijl de voorwerpen verborgen zijn, leeft ze bij hem; als ze ze vindt, keert ze onmiddellijk terug naar zee. In sommige varianten duurt het huwelijk zolang bepaalde overeengekomen voorwaarden vervuld zijn, en eindigt het wanneer de voorwaarden worden verbroken. Hoewel ze soms vriendelijk waren, waren zeemeerminnen en zeemeermannen meestal gevaarlijk voor de mens. Hun geschenken brachten ongeluk, en als ze beledigd werden, veroorzaakten ze overstromingen of andere rampen. Een zeemeermin zien op een reis was een voorteken van schipbreuk. Soms lokten ze stervelingen tot de dood door verdrinking, zoals de Lorelei van de Rijn, of verleidden ze jonge mensen om onder water bij hen te leven, zoals de zeemeermin wiens beeld is uitgehouwen op een bank in de kerk van Zennor, Cornwall, Engeland. Bron: Encyclopædia Britannica