De Transfiguratie van Christus-icoon Tegeltje

De Transfiguratie van Christus: Onderdeel van een iconostase in Constantinopel-stijl. Mid-12e eeuw. De Transfiguratie van Jezus is een gebeurtenis die in het Nieuwe Testament wordt beschreven, waarbij Jezus op een berg wordt getransfigureerd en in heerlijkheid gaat stralen. De synoptische evangeliën (Mattheus 17:1–8, Marcus 9:2–13, Lucas 9:28–36) beschrijven de gelegenheid, en de Tweede Brief van Petrus verwijst er ook naar. In de evangeliën gaan Jezus en drie van zijn apostelen, Petrus, Jakobus en Johannes, naar een berg (later de Berg van de Transfiguratie genoemd) om te bidden. Op de bergtop begint Jezus te stralen met helder licht. Dan verschijnen de figuren Mozes en Elia uit het Oude Testament, en spreekt hij met hen. Beide figuren hadden eschatologische rollen: zij symboliseren respectievelijk de Wet en de profeten. Jezus wordt dan door de stem van God de Vader 'Zoon' genoemd, net als bij de Doop van Jezus. Veel christelijke tradities, waaronder de Oosters-orthodoxe, katholieke, lutherse en anglicaanse kerken, herdenken de gebeurtenis in het hoogfeest van de Transfiguratie. In het oorspronkelijke Grieks uit de Koine wordt het woord μετεμορφώθη (metemorphōthē), 'hij werd getransformeerd' gebruikt om de gebeurtenis in Lucas en Marcus te beschrijven. In de Griekse orthodoxie wordt de gebeurtenis metamorfose genoemd