De vlag van Nieuw-Zeeland Sticker

Nieuw-Zeeland (Maori: Aotearoa) is een eilandstaat in het zuidwesten van de Stille Oceaan. Het bestaat uit twee grote landmassa's - het Noordereiland (Te Ika-a-Māui) en het Zuidereiland (Te Waipounamu) - en meer dan 600 kleinere eilanden. Het is het op zes na grootste eilandland per gebied en ligt ten oosten van Australië over het Tasman-Zee en ten zuiden van de eilanden Nieuw-Caledonië, Fiji en Tonga. De gevarieerde topografie van het land en de scherpe bergtoppen, waaronder de Zuidelijke Alpen, hebben veel te danken aan de tektonische opheffing en vulkaanuitbarstingen. De hoofdstad van Nieuw-Zeeland is Wellington, en de meest bevolkte stad is Auckland. De eilanden van Nieuw-Zeeland waren het laatste grote bewoonbare land dat door mensen werd bewoond. Tussen ongeveer 1280 en 1350 begonnen Polynesiërs zich op de eilanden te vestigen en ontwikkelden vervolgens een kenmerkende Maori-cultuur. In 1642 werd de Nederlandse ontdekkingsreiziger Abel Tasman de eerste Europeaan die Nieuw-Zeeland zag en vastlegde. In 1769 werd de Britse ontdekkingsreiziger Captain James Cook de eerste Europeaan die voet zette op Nieuw-Zeeland. In 1840 ondertekenden vertegenwoordigers van het Verenigd Koninkrijk en Maori-leiders het Verdrag van Waitangi, dat de weg vrijmaakte voor de Britse verklaring van soevereiniteit later dat jaar en de oprichting van de Kroonkolonie Nieuw-Zeeland in 1841. Vervolgens leidde een reeks conflicten tussen de koloniale regering en de Maori-stammen tot de vervreemding en confiscatie van grote hoeveelheden Maori-land. Nieuw-Zeeland werd een heerschappij in 1907; het kreeg volledige wettelijke onafhankelijkheid in 1947, met behoud van de vorst als staatshoofd. Vandaag de dag is de meerderheid van de bevolking van Nieuw-Zeeland van 5,25 miljoen van Europese afkomst; de inheemse Maori zijn de grootste minderheid, gevolgd door Aziaten en Pasifika. De cultuur van Nieuw-Zeeland is voornamelijk afkomstig van de Maori en vroege Britse kolonisten, met de recente verbreding van de cultuur als gevolg van de toegenomen immigratie naar het land. De officiële talen zijn Engels, Maori en Nieuw-Zeelandse Gebarentaal, waarbij het lokale dialect van het Engels dominant is. Als ontwikkeld land was het de eerste die een minimumloon invoerde en de eerste die vrouwen stemrecht gaf. Het scoort zeer hoog in internationale maatstaven van kwaliteit van leven, mensenrechten, en het heeft een van de laagste niveaus van waargenomen corruptie in de wereld. Het behoudt zichtbare niveaus van ongelijkheid, met structurele verschillen tussen zijn Maori en Europese bevolking. Nieuw-Zeeland onderging grote economische veranderingen in de jaren 1980, waardoor het veranderde van een protectionistische naar een geliberaliseerde vrijhandelseconomie. De dienstensector domineert de nationale economie, gevolgd door de industriële sector, en de landbouw; internationaal toerisme is ook een belangrijke bron van inkomsten. Nieuw-Zeeland en Australië hebben een sterk relatie en worden beschouwd als een gedeelde trans-Tasman-identiteit tussen de twee landen, die voortkomt uit eeuwenlange Britse kolonisatie. Het land maakt deel uit van meerdere internationale organisaties en fora. Nationaal, wetgevende macht berust bij een gekozen, eenkamerstelsel parlement, terwijl de uitvoerende politieke macht wordt uitgeoefend door de regering, onder leiding van de premier, momenteel Christopher Luxon. Charles III is de koning van het land en wordt vertegenwoordigd door de gouverneur-generaal, Cindy Kiro. Nieuw-Zeeland is onderverdeeld in 11 regionale raden en 67 territoriale autoriteiten voor lokale bestuursdoeleinden. Het rijk van Nieuw-Zeeland omvat ook Tokelau (een afhankelijk gebied); de Cookeilanden en Niue (zelfbesturende staten in vrije associatie met Nieuw-Zeeland); en de Ross Dependency, de territoriale claim van Nieuw-Zeeland op Antarctica.