De vlag van Otago, Nieuw-Zeeland Sticker

Otago (/əˈtɑːɡoʊ/, /oʊ-, ɒ ɔ ː ˈ ː-/; Māori: Ōtākou [DescriptorsAuthoritiesLocoKou]) is een regio in Nieuw-Zeeland, gelegen in de zuidelijke helft van het Zuidereiland en wordt beheerd door de Regionale Raad van Otago. Het heeft een oppervlakte van ongeveer 32.000 vierkante kilometer (12.000 sq mi), waardoor het de op een na grootste lokale overheidsregio van het land is. De plaats telde 257.200 inwoners in juni 2024. De naam "Otago" is de lokale zuidelijke Māori dialect uitspraak van "Otākou", de naam van het Māori dorp in de buurt van de ingang van de haven van Otago. De exacte betekenis van de term wordt betwist, met gemeenschappelijke vertalingen zijn "geïsoleerde dorp" en "plaats van rode aarde", de laatste verwijst naar de roodachtige oker klei die gebruikelijk is in het gebied rond Dunedin. "Otago" is ook de oude naam van de Europese nederzetting aan de haven, opgericht door de Weller Brothers in 1831, die dicht bij Otakou ligt. De bovenste haven werd later het middelpunt van de Otago Association, een uitloper van de Free Church of Scotland, opmerkelijk voor de goedkeuring van het principe dat gewone mensen, niet de landeigenaar, de ministers moeten kiezen. Belangrijke centra zijn Dunedin (de belangrijkste stad), Oamaru, Balclutha, Alexandra, en de belangrijkste toeristische centra Queenstown en Wānaka. Kaitangata in Zuid-Otago is een belangrijke bron van steenkool. De rivieren Waitaki en Clutha leveren een groot deel van de waterkracht van het land. Wijngaarden en wijngaarden zijn ontwikkeld in het wijngebied Central Otago. Sommige delen van het gebied dat oorspronkelijk onder de provincie Otago viel, worden nu beheerd door de regionale raad van Canterbury of de regionale raad van Southland.