De wolken zullen spoedig tegen (30x20") rollen poster

Hier is een nieuw groot afbeelding uit mijn wereld van Retropolis: het heet "The Clouds Will Roll By", na een lied uit 1932 (Bossen, Dixon/Lawrence). Want dat is gewoon de toekomst die het is. Ik bracht ongeveer zes weken door aan het afbeelding. Het begon als een ruw animatievat dat mijn bestaande monorail- en stadsmodellen gebruikte. Ik deed dit als onderdeel van een presentatie waar ik mee moest werken, voor een reeks van station-ID's die bedoeld zijn voor een omgedoopt en opnieuw gelanceerd satellietkanaal. In tegenstelling tot 99% van de pitches waar ik ooit aan heb gewerkt (of van gehoord) was deze groener. Prachtig! Een week later besloot het netwerk dat ze het kanaal toch niet wilden hermarkeren. Typisch! Deze scène verscheen nooit eens in de laatste toonhoogte, maar ik was er wel geïnteresseerd in en ik bleef werken, ik dacht dat het een print zou worden van ongeveer 18 x 24 inch. Het begon zo goed te werken dat ik besloot om het nog groter te maken, wat betekende dat ik de resolutie moest opstellen over bijna al zijn elementen. Dus zoals ik al zei, werkte ik er ongeveer zes weken aan. Er zijn 21 karakters in deze definitieve versie. We zien een groep die van de monorail ontbrak - en ten minste één passagier op het punt staat aan boord te gaan - terwijl boven een bouwvakker een paar "Big Lug"-robots bewaakt. Op de voorgrond hebben we een aangenaam avondfeest dat op een kunstdecobalkon begint. Retropolis zelf vervaagt de afstand en we zien dat wat we altijd verdacht hebben van dit soort stad van de toekomst waar is - het is een geweldig speelterrein voor de vogels. Dit afbeelding bleek een soort waterscheiding voor mij te zijn. Ten eerste is het het eerste afbeelding dat ik heb gedaan op mijn nieuw gebouwde nieuwste computer en ik was blij dat ik zoveel meer geheugen en snellere verwerking had dan ik eerder had. Maar het is ook een soort doorbraak van veel van het werk dat ik heb gedaan in een zeer groot project. Het maakt niet uit hoe hard ik aan die werk werk werk ik nooit dichter bij een afgewerkt stuk werk lijkt te staan. Als ik heel lang ga zonder een afgewerkt stuk te maken, dan begin ik wel te geraken. Ik ben dus een veel minder gruwelijke kunstenaar.