Desiderata Sleutelhanger

Desiderata (Voor ALLE generaties: "Je bent een kind van het universum niet minder dan de bomen en de sterren; je hebt het recht om hier te zijn." Ga rustig te midden van het lawaai en de haast, en onthoud welke vrede er in stilte kan zijn. Wees zoveel mogelijk, zonder overlevering, op goede voet met alle personen. Spreek je waarheid rustig en duidelijk; en luister naar anderen, zelfs naar de saaie en de onwetende; ook zij hebben hun verhaal. Vermijd luide en agressieve personen; ze zijn vexatoir tegen de geest. Als je jezelf vergelijkt met anderen, kun je ijdel of verbitterd worden, want er zullen altijd meer en minder mensen zijn dan jezelf. Geniet van uw prestaties en uw plannen. Blijf geïnteresseerd in je eigen carrière, hoe nederig ook; het is een echt bezit in de veranderende lotgevallen van de tijd. Wees voorzichtig in uw zakelijke aangelegenheden, want de wereld zit vol met trucjes. Maar laat dit je niet blind maken voor welke deugd er is; veel mensen streven naar hoge idealen, en overal is het leven vol heldenmoed. Wees jezelf. Zeker niet veinzen van affectie. Wees niet cynisch over liefde; want tegenover alle droogte en ontgoocheling is het zo eeuwig als het gras. Neem vriendelijk de raad van de jaren, sierlijk de dingen van de jeugd over te geven. Koester kracht van geest om je te beschermen in plotselinge tegenslag. Maar maak je niet druk met duistere verbeeldingen. Veel angsten komen voort uit vermoeidheid en eenzaamheid. Voorbij een gezonde discipline, wees voorzichtig met jezelf. Je bent een kind van het universum niet minder dan de bomen en de sterren; je hebt het recht om hier te zijn. En of het je nu wel of niet duidelijk is, het universum ontvouwt zich ongetwijfeld zoals het hoort. Wees daarom in vrede met God, wat je Hem ook denkt te zijn. En wat je werk en aspiraties ook zijn, in de luidruchtige verwarring van het leven, houd vrede in je ziel. Met al zijn schijnvertoning, sleur en kapotte dromen is het nog steeds een mooie wereld. Wees vrolijk. Streef ernaar gelukkig te zijn. Max Ehrmann, 1948