dichter en schrijver t-shirt

Vazha-Pshavela werd geboren in een familie van geestelijken in het kleine dorpje Chargali, gelegen in de bergachtige provincie Pshavi in Oost-Georgië. Hij studeerde af aan het Pedagogisch Seminarie in Gori in 1882, waar hij nauwe banden onderhield met Georgische populisten (Russische term narodniki). In 1883 ging hij naar de rechtenfaculteit van de Universiteit van Sint-Petersburg (Rusland), maar in 1884 keerde hij terug naar Georgië vanwege financiële problemen. Hier vond hij werk als leraar Georgische talen. Hij werd ook bekend als vertegenwoordiger van de Georgische Nationale Bevrijdingsbeweging. Vazha-Pshavela begon zijn literaire carrière midden jaren 1880. In zijn werk portretteerde hij het dagelijks leven en de psychologie van zijn tijdgenoot Pshavs. Vazha-Pshavela is de auteur van vele literaire werken van wereldklasse - 36 epos, ongeveer 400 gedichten ("Aluda Ketelauri", "Bakhtrioni", "Gogotur en Apshina", "Host en Guest", "Snake eater", "Eteri", "Mindia", enz.), toneelstukken en verhalen, evenals literaire kritiek, journalistiek en wetenschappelijke artikelen van etnografisch belang. Zelfs in zijn fictie evoceert hij het leven van de Georgische hooglander met een bijna etnografische precisie en verbeeldt hij een hele wereld van mythologische concepten. In zijn poëzie richt de dichter zich op het heldhaftige verleden van zijn volk en roemt hij de strijd tegen zowel externe als interne vijanden. (gedichten A Wounded Snow Leopard (1890), A Letter of a Pshav Soldier to His Mother (1915), In het beste van zijn epische composities, behandelt Vazha-Pshavela krachtig de problemen veroorzaakt door de interactie van het individu met de samenleving, van de mensheid met de natuur en van de menselijke liefde met liefde voor het land. Het conflict tussen een individu en een temi (gemeenschap) wordt afgebeeld in de epics Aluda Ketelauri (1888, Russische vertaling, 1935) en Gast en Gastheer (1893, Russische vertaling 1935). De hoofdpersonages in beide werken komen in twijfel te trekken en uiteindelijk voorbij te gaan aan verouderde wetten die door hun respectievelijke gemeenschappen worden verdedigd, in hun persoonlijke reis naar een grotere mensheid die het louter bekrompen parochiale overstijgt. Het overkoepelende thema van de dichter is dat van een volk met een sterke wil, zijn waardigheid en zijn ijver voor vrijheid. Dezelfde thema's komen aan bod in het stuk The Rejected One (1894). Vazha-Pshavela idealiseert de aloude rituelen van de Psjaven, hun zuiverheid en hun 'non-degeneratie', door deze te vergelijken met de waarden van wat hij beschouwt als 'valse beschaving'. Hij stelt dat "elke echte patriot kosmopoliet is en elke echte kosmopoliet een patriot". Het wijze man Mindia in het epische Snake-Eater (1901, Russisch vertaald 1934) sterft omdat hij zijn idealen niet kan verzoenen met de behoeften van zijn familie en die van de samenleving. De katalytische plot van Mindia's consumptie van het serpentvlees in een poging tot zelfmoord - die in plaats daarvan resulteert in het verkrijgen van occulte kennis, vormt een literaire toepassing van het centrale, volksverhaal motief cadeau in The White Snake (Brothers Grimm) dat sprookjestype 673 in het Aarne-Thompson classificatiesysteem belichaamt. Het epos Bakhtrioni (1892, Russische vertaling 1943) vertelt over de rol van de stammen van de Georgische hooglanden in de opstand van Kacheti (Oost-Georgië) tegen de Iraanse onderdrukkers in 1659. Vazha-Pshavela is ook ongeëvenaard op het gebied van Georgische poëzie in zijn idiosyncratische en tot de verbeelding sprekende afbeeldingen van Natuur - waarvoor hij een diepe liefde voelde. Zijn landschappen zitten vol beweging en interne conflicten. Zijn poëtische dictie is verzadigd met alle rijkdommen van zijn moedertaal, en toch is dit een onberispelijk exacte literaire taal. Bedankt op uitmuntende vertalingen in het Russisch (door Nikolay Zabolotsky, V. Derzhavin, Osip Mandelshtam, Boris Pasternak, S. Spassky, Marina Tsvetaeva en anderen), in het Engels (door Donald Rayfield, Venera Urushadze, Lela Jrenaia, Nino Ramishvili en anderen), in het Frans (door Gaston Bouatchidzé) en in het Duits (door Yolanda Marchev, Steffi Chotiwari-Jünger), het werk van de dichter heeft ongetwijfeld het bredere publiek gevonden verdient. Bovendien zijn de composities van Vazha-Pshavela ook beschikbaar gekomen voor vertegenwoordigers van andere nationaliteiten van de voormalige USSR. Tot op heden zijn zijn gedichten en verhalende composities gepubliceerd in meer dan 20 talen Vazha-Pshavela stierf in Tiflis op 10 juli 1915 en werd daar begraven, in de oude hoofdstad van zijn geboorteland, en kreeg de signaaleer van een graf in het prestigieuze Pantheon van de Mtatsminda Berg, als erkenning voor zowel zijn literaire prestaties als zijn rol als vertegenwoordiger van de Nationale Bevrijdingsbeweging van Georgië. De bergbeklimmerdichter Vazha-Pshavela is inderdaad, zoals Donald Rayfield schrijft, "kwalitatief van een grotere omvang dan enige andere Georgische schrijver". De vijf epische gedichten van Vazha-Pshavela ('Aluda Ketelauri' (1888), 'Bakhtrioni' (1892), 'Host and Guest' (1893), 'The Avenger of the Blood' (1897) en 'Snake Eater' (1901)) zijn gecomponeerd op basis van het principe van de Gouden Ratio, en nodigen dus een vergelijking uit met de werken van antieke en renaissance auteurs die op dezelfde manier geïnspireerd zijn.